بررسی مقایسه ای اثر فوری ویبریشن عمومی بدن و تکنیک انرژی عضلانی بر انعطاف پذیری و سفتی عضلات همسترینگ در زنان جوان سالم.

تعیین اثر فوری ویبریشن عمومی بدن و تکنیک انرژی عضلانی بر انعطاف پذیری و سفتی همسترینگ در زنان جوان سالم

کارآزمایی بالینی, تصادفی سازی شده توسط روش بلوک سازی, با دو گروه موازی شامل 56 نمونه

مطالعه در آزمایشگاه بیومکانیک دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد؛ شرکت کنندگان وارد شده به مطالعه ابتدا تحت ارزیابی های اولیه شامل Active Knee Extension test، Modified Sit & Reach test و ارزیابی Stiffness قرار گرفته، سپس به صورت تصادفی در یکی از گروه های درمانی قرار گرفتند.بعد از انجام مداخله مجددا تحت همان ارزیابی های قبل از درمان قرار گرفتند.

معیارهای ورود: زنان با سن 18-30 سال؛ BMI بین 18.5 تا29.5؛ عدم تکمیل 20 درجه از دامنه ی انتهایی اکستنش فعال زانو. معیارهای عدم ورود: ابتلا به بیماری های قلبی، تنفسی، عصبی و اسکلتی-عضلانی؛ استفاده از پروتزهای اندام تحتانی؛ حاملگی؛ دفورمیتی های شدید در اندام تحتانی.

گروه مداخله 1 (Muscle Energy Technique): در گروه MET از انقباض ایزومتریک عضله ی همسترینگ در 3 مرحله و انتقال زانو به دامنه ی جدید اکستنشن با هدف افزایش انعطاف پذیری و کاهش سفتی استفاده می شود. گروه مداخله 2 (Whole Body Vibration): در گروه WBV از ویبریشین از طریق پلتفرم با فرکانس 3 هرتز و آمپلی تود 2 میلیمتر در قالب 3 ست 30 ثانیه ای برای افزایش انعطاف پذیری و کاهش سفتی استفاده می شود.

انعطاف پذیری سر پروگزیمال همسترینگ؛ انعطاف پذیری سر دیستال همسترینگ؛ مقدار سفتی

رندوم سازی با روش Balanced block انجام شد که طی آن بلوک های 4 تایی از انواع احتمالات موجود را طراحی کردیم، به طوری که در هر بلوک 2 نفر از گروه MET و دو نفر از گروه WBV قرار گرفتندکه تعداد احتمالات موجود برابر با 6 شد. سپس توسط اکسل لیستی از عدد بین 1 تا 6 ایجاد کرده و ترتیب بلوک ها را بر اساس لیست اعداد چیدیم.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد