کارآزمایی بالینی مقایسه تعبیه درن جکسون با چست تیوب مدیاستینال در بروز پلورال افیوژن پس از عمل بیماران تحت جراحی بایپس عروق کرونری

این مطالعه یکه مطالعه تصادفی، یک سویه کور، بدون کنترل با دارونما، تک مرکزی می باشد. هدف این مطالعه مقایسه تعبیه درن جکسون با چست تیوب مدیاستینال در بروز پلورال افیوژن پس از عمل بیماران تحت جراحی بایپس عروق کرونری می باشد. معیار ورود به مطالعه شامل بیماران 18 الی 75 سال و بیمارانی که طبق معاینه، شرح حال و نتایج اکوکاردیوگرافی و آنژیوگرافی نیاز به انجام عمل بایپس عروق کرونری داشته باشند، می باشد. معیار خروج از مطالعه شامل بیماران تحت درمان با داروهای آنتی کوآگولان، عدم امکان پیگیری، نیاز به عمل جراحی مجدد و بیماران مبتلا به بیماری مادرزادی قلبی می باشد. در گروه اول برای بیماران در اتاق عمل پس از اتمام عمل بایپس عروق کرونری در فضای پلورال سمت چپ، از طریق ناحیه ی ساب زایفوئید، چست تیوب با سایزی که بر اساس نظر جراح و شرایط بیمار انتخاب می شود را وارد می کنیم سپس درن جکسون با قطر 19 فرنچ از ناحیه ساب زایفوئید در مدیاستن قرار می گیرد. در گروه دوم برای بیماران در اتاق عمل پس از اتمام عمل بایپس عروق کرونری در فضای پلورال سمت چپ، از طریق ناحیه ی ساب زایفوئید، چست تیوب با سایزی که بر اساس نظر جراح و شرایط بیمار انتخاب می شود را وارد می کنیم وسپس از طریق ناحیه ی ساب زایفوئید، چست تیوب با سایز انتخابی بر اساس نظر جراح و شرایط بیماردر فضای مدیاستینال قرار می گیرد. حجم نمونه هر گروه با توجه به فرمول مقایسه دو نسبت 97 نفر جهت هر گروه محاسبه شده است. پس از انتقال بیمار به ریکاوری و بخش مراقبت های قلبی و به هوش آمدن بیمار، میزان درناژ چست تیوب ها و درن در 24 ساعت پس از عمل جراحی اندازه گیری خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان