مقایسه ی ميانگين مقدار آنتی بادی اختصاصی تولید شده علیه واکسن پنوموکوک 23 والانت در کودکان مبتلا به لوپوس، با گروه کنترل مبتلا به آسم، در درمانگاه امام رضا (ع) و بیمارستان نمازی شيراز

هدف: این پروژه جهت بررسی ایمنی زایی و ایمن بودن واکسن پنوموکوک با توجه به تاثیر آن بر شدت بیماری لوپوس بر اساس SLEDAI ( شاخص فعالیت بیماری لوپوس)، و در عین حال بررسی عملکرد سیستم ایمنی هومورال و تولید آنتی بادی بر علیه آنتی ژن های پلی ساکاریدی در کودکان مبتلا به لوپوس طراحی گردیده است. جمعیت مورد مطالعه، حجم نمونه، معیارهای کلیدی ورود و خروج: بدین منظور در این تحقیق تعداد 30 کودک مبتلا به لوپوس که سن زیر 18 سال دارند و نیز تعداد 30 کودک مبتلا به آسم به عنوان گروه کنترل با روش نمونه گیری آسان انتخاب می شوند. که این گروه از نظر سن و جنس با گروه مورد مطابقت داده شده اند. بیماران تب دار، بدحال، دارای سابقه ی تزریق اخیر واکسن و یا تزریق واکسن پنوموکوک، بیماران با پلاکت زیر 50000 و بیماران با سابقه ی تزریق ایمونوگلوبولین وریدی در سه ماه گذشته از طرح حذف می شوند.گروه شاهد با همان شرایط ذکر شده وارد طرح می گردند. البته در این طرح از کودکان مبتلا به آسمی استفاده می شود که آسم آن ها در مرحله ی severe و persistent نباشد و لذا سابقه ی مصرف داروهای ایمونوساپرسیو و کورتیکواستروئیدهای خوراکی ندارند. مداخله، زمان آن و پیامد اولیه: پس از گرفتن رضایت نامه ابتدا از کلیه ی شرکت کنندگان مقدار 5 سی سی خون وریدی توسط سرنگ گرفته و سپس واکسن پنوموکوک به میزان نیم میلی لیتر به صورت داخل عضلانی و در ناحیه دلتوئید تزریق می گردد.حداقل بعد از 3 هفته بیماران مجدداً ویزیت می شوند و مجدداً از بیماران خون گیری به میزان 5 سی سی صورت گرفته و پس از جداسازی سرم، نمونه ها در دمای -70 درجه سانتیگراد فریزر نگهداری و سپس به آزمایشگاه مرکز تحقیقات بیمارستان نمازی فرستاده می شود. و میزان آنتی بادی ضد پنوموکوک توسط کیت آزمایشگاهی اندازه گیری آنتی بادی پنوموکوک اندازه گیری می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز