بررسی تاثیر سونوگرافی بر بالین در روند تشخیص و درمان موارد ایست قلبی با ریتم فعالیت الکتریکی قلب بدون نبض و آسیستول

هدف از این مطالعه، استفاده از سونوگرافی قلبی بعنوان روش مکمل تشخیص جهت موارد قابل درمان در حین عملیات احیای بیماران با ایست قلبی و ریتم آسیستول و PEA توسط متخصصین اورژانس و در صورت امکان انجام اقدامات درمانی بر اساس اتیولوژی خاص می باشد.

کارآزمایی بالینی داراي گروه کنترل با گروه موازی

در مطالعه حاضر تمام بیماران بالغ که با ایست قلبی تنفسی به بخش اورژانس بیمارستانهای الزهرا و کاشانی وارد می شوند، با استفاده از شیوه تصادفی سازی بلوکی به دو گروه تقسيم مي شوند. در گروه اول بیمار حین انجام عملیات احیا تحت سونوگرافی قرار میگیرد و گروه دوم عملیات احیای استاندارد صورت میگیرد.

شرایط رورود: تمام بیماران با ایست قلبی تنفسی که فاقد ریتم ارگانیزه هستند.شرایط عدم ورود: عدم موفقیت انجام سونوگرافی حین عملیات احیا.

در حین انجام اقدامات احیا بدون دخالت در اقدامات احیاء پروب سونوگرافی توسط متخصص اورژانس یا دستیار ارشد طب اورژانس در ناحیه ساب گزیفوئید گذاشته می شود. توسط رهبر تیم احیا 5 ثانیه قبل از چک پالس به فرد مسئول انجام سونوگرافی اطلاع داده می شود تا وی در زمان 10 ثانیه ای که چک پالس صورت میگیرد یک نمای Four Chamber از قلب بگیرد ، در اولین نوبت چک نبض انقباضات ارگانیزه قلبی و پریکاردیال افیوژن بررسی و ثبت می شود.در دومین نوبت چک نبض وجود هیپوولمی(کلاپس سمت راست قلب) و آمبولی ریه (بزرگی بطن راست با کلاپس بطن چپ) بررسی و ثبت میشود و در سومین نوبت چک نبض در صورت شک بالینی قوی از نظر پنوموتوراکس بررسی و ثبت می شود.

پیامد اصلی مطالعه تعیین و درمان علل قابل برگشت ایست قلبی و تاثیر آن بر روی پیامد نهایی بیماران است.

تصادفی سازی بلوکی با روش جدول اعداد تصادفی