بررسي تاثير مايعات گرم وريدي بر ميزان لرز و درجه حرارت مركزي بيماران تحت اعمال جراحي شكم

این مطالعه از نوع کارازمایی بالینی با هدف تعیین تاثیر مايعات گرم وريدي بر ميزان لرز و درجه حرارت مركزي بيماران تحت اعمال جراحي شكم می باشد. تعداد 70 بیمار غیر اورژانس کاندید اعمال جراحی شکم مراجعه کننده به اتاق عمل های بیمارستان های اموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی کردستان (بعثت و توحید) در سال 1394 در دو گروه کنترل و مداخله (هر کدام 35 نفر) مورد بررسی قرار می گیرند. در ابتدا روش کار برای بیمارانی که دارای معیارهای ورود به مطالعه هستند توضیح داده می شود سپس رضایت کتبی از آنان اخذ می گردد و بعد به صورت تصادفی(بلوک بندی) در یکی از گروه های کنترل و مداخله قرار می گیرند. مشخصات دموگرافیک بیماران در چک لیست ثبت می شود، لرز، درجه حرارت مرکزی، درصد اشباع اکسیژن (SPO2)، فشار خون سیستولی و دیاستولی و نبض بیماران در بدو ورود به اتاق عمل اندازه گیری و ثبت خواهد شد. پس از ورود بیمار به اتاق عمل رطوبت اتاق توسط دستگاه رطوبت سنج TES ساخت تایوان و دمای اتاق توسط ترمومتر TES ساخت تایوان اندازه گیری شده و بیماران گروه مداخله مایعات گرم (سرم رینگر) با دمای 38 درجه سانتی گراد که با دستگاه وارمر گرم شده است تا خروج از ریکاوری دریافت می کنند. در پایان عمل جراحی و بدو ورود به ریکاوری رطوبت ریکاوری و دمای اتاق اندازه گیری می شود و اکسیژن به میزان 5 لیتر در دقیقه از طریق ماسک صورت به بیماران داده می شود و با یک نوع پتو بیماران پوشانده می شوند و به دستگاه مانیتورینگ وصل می شوند. مجددا متغیرهای لرز، درجه حرارت مرکزی، SPO2،فشار خون سیستولی و دیاستولی و نبض بیماران در بدو ورود به اتاق ریکاوری و 30 دقیقه پس از ورود به ریکاوری اندازه گیری و ثبت می شود.

کمیته تحقیقات دانشجوئی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان