بررسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر عملکرد اجرایی، کنترل عاطفی و شدت علایم در بیماران مبتلا به اختلالات دو قطبی نوع یک.

تعیین اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر عملکرد اجرایی ، کنترل عاطفی و شدت علایم در بیماران مبتلا به اختلالات دوقطبی نوع یک.

مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی دارای گروه کنترل می باشد که در آن 50 بیمار به طور تصادفی بلوک بندی شده به دو گروه 25 تایی تقسیم خواهند شد.

پس از اخذ رضایت نامه آگاهانه؛ بیماران مراجعه کننده به بیمارستان خورشید که توسط روانپزشک مبتلا به اختلال دوقطبی یک تشخیص داده شده اند و واجد شرایط ورود به مطالعه هستند، وارد مطالعه خواهند شد. قبل از شروع درمان از تمام بیماران پیش آزمون گرفته خواهد شد و سپس گروه مداخله در جلسات روان درمانی شرکت خواهند کرد. پس از درمان نیز از تمام بیماران در پژوهش پس آزمون گرفته خواهد شد تا نتایج آنها با هم مقایسه شود .

معیارهای ورود : قرار داشتن در فاز نگهدارنده اختلال دوقطبی یک، رده سنی 20 تا 45 سال،سطح تحصیلات حداقل سوم راهنمایی .شرایط عدم ورود :ابتلا به اختلالات شخصیت، مصرف الکل و مواد مخدر، وجود مشکلات ارگانیک در بیماران، دریافت مداخلات روان درمانی دیگر از 6 ماه قبل، استفاده از روان درمانی همزمان و داشتن علایم سایکوتیک.

گروه مداخله طی 12 جلسه(هر هفته یک جلسه) تحت رفتار درمانی دیالکتیکی قرار خواهند گرفت که جلسات روان درمانی توسط روانپزشک و روانشناس برگزار خواهد شد و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نخواهد کرد.

گروه درمانی؛ نمره شدت علایم افسردگی و مانیا؛ نمره عملکرد اجرایی؛ نمره کنترل عاطفی

افراد واجد شرایط مطالعه به صورت بلوکی تصادفی در یکی از دو گروه مداخله یا کنترل قرار می گیرند و به شکل تصادفی سازی لایه ای بلوک بندی میشوند.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد