بررسی تاثیر پیشگیرانه افزودن مورفین به لیدوکایین موضعی در گروه مورد در مقایسه با افزایش نرمال سالین به لیدوکایین موضعی و مورفین داخل وریدی در گروه شاهد بر شدت درد بعد از عمل جراحی ماستوییدکتومی-تمپانوپلاستی

بررسی تاثیر پیشگیرانه اضافه کردن مورفین به لیدوکایین موضعی بر شدت درد بعد از عمل جراحی ماستوییدکتومی-تمپانوپلاستی و مقایسه آن با گروه شاهد

80بیمار به دو گروه 40 نفری مداخله(لیدوکایین بهمراه مورفین) و شاهد (لیدوکایین) به صورت بلوک تصادفی تقسیم شدند. مطالعه به صورت موازی و تک فازی جهت ارزیابی تاثیر پیشگیرانه افزودن مورفین به لیدوکایین بر روی بیماران کاندید جراحی الکتیو ماستوییدکتومی- تمپانوپلاستی انجام شد.

شرح حال بیمار از طریق چک لیست قبل از جراحی، در ریکاوری و در بخش بیمارستان الزهرای اصفهان توسط محقق ثبت شد. بیمار از محتوای درمانی خود مبنی بر روش کاهش درد اطلاعی نداشت. داده ها نیز بدون اطلاعات فردی و نوع گروه درمانی در اختیار آنالیز کننده دیتا قرار گرفت.

شرایط ورود:بیماران در محدوده سنی 15-65 سال بوده و بدون بیماری زمینه ای یا حداقل یک بیماری کنترل شده زمینه ای داشته باشند. بيماران كانديد جراحي ماستوییدکتومی-تمپانوپلاستی بوده وسابقه اعتياد به مواد مخدر و الكل، تشنج و مشكلات رواني و بیماری کلیوی نداشته باشند. شرایط خروج: طولاني شدن عمل جراحي بيش از 5/2ساعت، عدم امکان فالو آپ بیمار تا پایان مداخله بدلایل مختلف مانند فوت.

در گروه مداخله 0.15 میلی گرم بر کیلوگرم مورفین به صد میلی گرم لیدوکایین 2 درصد موضعی و اپی نفرین 1:200000 اضافه و در گروه شاهد، همین حجم نرمال سالین به لیدوکایین و اپی نفرین اضافه و در محل برش جراحی تزریق شده و بیمار 0.15 میلی گرم بر کیلوگرم مورفین بصورت وریدی دریافت می نماید.

شدت درد بعد از عمل جراحی و تغییرات همودینامیک حین و پس از جراحی ماستوییدکتومی-تمپانوپلاستی

بيماران به روش block randomisation به دو گروه مداخله و شاهد تقسيم شدند و در هر گروه 40 بیمار قرار گرفت. به این صورت که با در نظر گرفتن دو بلوک 40 تایی، در هر بلوک 20 بیمار با استفاده از لیدوکایین و 20 بیمار با استفاده از لیدوکایین و مورفین تیمار شدند.

پس از تخصیص بیماران به دو گروه تصادفی مداخله و شاهد، شرح حال بیمار از طریق چک لیست قبل از جراحی، در ریکاوری و در بخش توسط محقق ثبت شد. بیمار از محتوای درمانی خود مبنی بر روش کاهش درد اطلاعی نداشت. داده ها نیز بدون اطلاعات فردی و نوع گروه درمانی در اختیار آنالیز کننده دیتا قرار گرفت.

داده ها بعداز غیر قابل شناسایی شدن بیماران و پس از کسب اجازه از معاونت پژوهشی و پس از انتشار مقاله قابل اشتراک گذاری است.

دو سال پس از چاپ مقابه، امکان دسترسی با دیتا با اجازه معاونت پژوهشی امکان پذیر است.

تمامی محققین گروه پزشکی و خصوصا گروه بیهوشی.

جهت بسط نتایج یا مقایسه نتایج یک تحقیق دیگر با مطالعه حاضر، با موافقت محقق و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، نتایج و مستندات قابل استفاده است.

برای دریافت مستندات پس از کسب اجازه از معاونت پژوهشی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، با ایمیل khalili@med.mui.ac.ir، مکاتبه شود.

پس از کسب اجازه از معاونت پژوهشی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، در خواست به صورت کاملا واضح به ایمیل khalili@med.mui.ac.ir، فرستاده شود.