-
هدف ازمطالعه
-
تعیین تاثیرحمایت تنفسی فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی در مقایسه با فشار مثبت راه هوایی دوگانه از طریق بینی بر سیر بالینی نوزادان با سن حاملگی 28 تا 34 هفته مبتلا به سندرم زجر تنفسی
-
طراحی
-
مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده با گروه های موازی و دوسویه کور ,باحجم نمونه 148 بیمار
-
نحوه و محل انجام مطالعه
-
این مطالعه در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان امام خمینی اهواز انجام میپذیرد.کورسازی در مورد بیمار و محقق و آنالیز کننده داده ها انجام می پذیرد و فقط درمانگر مجری طرح می باشد.
-
شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود
-
نوزادان نارس باسن حاملگی 28-34 هفته مبتلا به سندرم زجر تنفسی با امتیاز زجر تنفسی 6تا 8 بر اساس امتیاز سیلورمن -اندرسون ,در 6 ساعت اول تولد وارد مطالعه میشوند.نوزادان با آسپیراسیون مکونیوم ,فتق دیافراگم,ناهنجاری های مادرزادی بزرگ ,ناهنجاری راه هوایی ,ناپایداری قلبی عروقی شدید, آسفیکسی ,بیماری متابولیک ,بیماری های عصبی عضلانی ,عدم رضایت والدین ,تولد در خارج از بیمارستان مورد مطالعه ,شروع تهویه مکانیکی تهاجمی از ابتدای بستری ,بیماری سیانوتیک قلبی وسن حاملگی کمتراز28 هفته یا بیش از 34 هفته وارد مطالعه نمیشوند
-
گروههای مداخله
-
در این مطالعه نوزادان به صورت تصادفی به دو گروه نوزادان تحت فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی و گروه تحت فشار مثبت دوگانه از طریق بینی تقسیم می شوند
-
متغیرهای پیامد اصلی
-
پیامد اولیه شامل شکست تهویه غیر تهاجمی نیازمند به لوله گذاری داخل تراشه و تهویه مکانیکی طی 72 ساعت بعد از ورود به مطالعه است.پیامدهای ثانویه شامل ,خونریزی داخل بطن های مغزی ,بیماری مزمن ریوی ,مجرای شریانی باز ,سندرم های نشت هوا ,وقوع وقفه تنفسی ,مرگ ,تعداد دفعات استفاده از داروی سورفاکتانت و طول مدت بستری در دو گروه است.