تأثیرتمرینات تسهیلی عصبی عضلانی عمقی بر کیفیت زندگی بیماران سکته مغزی

تأثیر تمرینات تسهیلی عصبی عضلانی عمقی بر کیفیت زندگی بیماران سکته مغزی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، مبتنی بر جامعه، با گروه های موازی، کور نشده، غیر تصادفی

از افراد واجد شرایط که مایل به شرکت در پژوهش هستند رضایت آگاهانه و کتبی کسب می شود. ابتدا کیفیت زندگی در هر دو گروه سنجیده می شود، سپس مداخله اجرا می شود. در گروه کنترل اقدامی صورت نمی گیرد. بلافاصله و 4 هفته پس از اتمام تمرینات، کیفیت زندگی در هر دو گروه سنجیده خواهد شد. تمرینات در منازل بیماران انجام می شود.

ورود: رضایت شخصی و آگاهانه، گذشت 4 ماه تا 2سال از سکته مغزی، سن 60 تا 90 سال، یک بار ابتلا به سکته مغزی، عدم وجود ضایعات نخاعی، عدم ابتلا به بیماری های مزمن مانند بیماری های ارتوپدیک و نورولوژیک، توانایی برقراری ارتباط و پاسخگویی به سؤالات عدم ورود: عدم توانایی در برقراری ارتباط، عدم سکونت در شهر یاسوج، گذشت کمتر از ۴ماه و بیش از ۲ سال از سکته مغزی، سن کمتر از ۶۰ و بیشتر از ۹۰ سال

مداخله: تمرینات تسهیلی عصبی عضلانی عمقی به مدت 8 هفته و هر هفته دو جلسه به مدت 45-30 دقیقه در گروه مداخله اجرا می شود. در این مطالعه از دو الگوی حرکتی اندام های فوقانی و تحتانی استفاده می شود. مرحله اول:یک کشش غیر فعال یا فعال ظرف مدت 10 تا 20 ثانیه اعمال میشود و عضلات هدف به آرامی و تدریجا تا انتهای دامنه حرکتی برده میشوند. مرحله دوم: بلافاصله یا پس از یک استراحت حدود 2تا3 ثانیه ای انقباضی بر خلاف مقاومت درمانگر صورت می گیرد. مرحله سوم: بلافاصله یا پس از یک وقفه ی حدود 2تا3 ثانیه ای مجددا عضلات هدف برای رسیدن به نقطه ی جدیدی از دامنه حرکتی کشش می یابند. کنترل: در گروه کنترل مداخله ای صورت نمی گیرد.

کیفیت زندگی