بررسی اثر بخشی درمان ایسکمی سرد در نتایج پیوند بیماران مبتلا به نارسایی کلیه با بررسی سطح Ngal(لیپوکالین وابسته به ژلاتیناز نوتروفیلی) درخون وریدی کلیه

تعیین اثر بخشی درمان ایسکمی سرد در نتایج پیوند بیماران مبتلا به نارسایی کلیه

گروه مطالعه بیماران کاندید پیوند کلیه ازدهنده زنده یا مرگ مغزی است.حجم نمونه 30 نفر است.کارآزمایی بالینی بدون گروه کنترل مبتنی بر جامعه و عمل گرا ، تخصیص بصورت تنها،بدون کور شدگی

در این طرح 30 بیمار کاندید پیوند در بازه زمانی 1397 - 1398 در بیمارستان سینا مورد مطالعه قرار می گیرد.بعد از برداشتن کلیه از بدن دهنده،کلیه وارد نرمال سالین و یخ می شود و ایسکمی سرد آغاز می شود و تا مرحله انجام پیوند ایسکمی سرد ادامه می یابد.این زمان در افراد مختلف متفاوت است و بر اساس اینکه مسافت دهنده و گیرنده کلیه چقدر باشد تغییر می کند.زمان ایسکمی سرد برای هر شخص یادداشت می شود.در حین جراحی پیوند کلیه پس از آناستوموز (ایجاد یک پیوند بین عروق) شریان و ورید كلیه،5 دقیقه پس از برداشتن كلامپ شریانی نمونه خونی ورید رنال كلیه پیوندی بلافاصله گرفته میشود و جهت سنجش سطح NGAL وریدی با رعایت اصول نگه دار ی به آزمایشگاه منتقل میشود و تحت آزمایش قرار میگیرد.همچنین مقدار این بیوماکر قبل ازپیوند در خون بیماراندازه گیری می شوند .

معیار ورود:در این طرح، 30 بیماران کاندید پیوند در بازه زمانی 1397-1398 که از دهنده زنده یا کاداور عضو دریافت میکنند، وارد مطالعه می شوند . معیار عدم ورود: در این مطالعه تعریف نخواهد شد.

بعد از برداشتن کلیه از بدن دهنده،کلیه وارد نرمال سالین و یخ می شود و ایسکمی سرد آغاز می شود و تا مرحله انجام پیوند ایسکمی سرد ادامه می یابد.زمان ایسکمی سرد برای هر شخص یادداشت می شود. در حین جراحی پیوند کلیه پس از آناستوموز(ایجاد یک پیوند بین عروق) شریان و ورید كلیه،5 دقیقه پس از برداشتن كلامپ شریانی نمونه خونی ورید رنال كلیه پیوندی گرفته میشود و جهت سنجش سطح NGAL وریدی با رعایت اصول نگه دار ی به آزمایشگاه منتفل میشود و تحت آزمایش( الایزا) قرار میگیرد.

1-میزان Ngal در خون فرد گیرنده قبل عمل و میزانش در خون وریدی کلیه پیوندی حین عمل