بررسی تاثیر آموزش مهارتهای رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT-ST) بر عملکردهای شناختی در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون

بررسی تاثیر آموزش مهارتهای رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT-ST) بر عملکردهای شناختی در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون می باشد.

پژوهش حاضر یک طرح نیمه تجربی از نوع پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل است. ابتدا پژوهشگر با مراجعه به کلنیک های ترک اعتیاد با انجام مصاحبه بالینی افرادی را که ملاک های ورود به مطالعه دارند انتخاب خواهد کرد و سپس شرکت کنندگان به طور مساوی و با استفاده از جدول اعداد تصادفی به صورت تصادفی در دو گروه درمان و کنترل قرار خواهند گرفت.

40 بیمار با تشخیص وابستگی به مواد اپیوئیدی واجد شرایط و ارجاع شده به کلینیک امید،کاشان،میدان معلم، ایران در مطالعه انتخاب خواهند شد. کارآزمایی بالینی دو سوکور موازی.

معیارهای ورود: محدوده سنی بین 18 تا 45 سال تشخیص وابستگی به مواد اپیوئیدی (تریاک، شیره و هروئین) تحت درمان حداقل یکماهه ی MMT رضایت شرکت کننده سطح تحصیلات حداقل سوم راهنمایی (سیکل) معیارهای خروج: تست مورفین مثبت در هنگام ارزیابی اولیه و پس آزمون وجود فاز مانیای یا افسردگی فعلی وجود دوره های سایکوتیک و یا میکروسایکوتیک در بیماران وجود سابقه ضربه به سر که منجر به بیهوشی شده باشد چهار جلسه غیبت برای هر بیمار در طول درمان

گروه اول به مدت 12هفته آموزش مهارتهای رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT-ST)دریافت خواهد کرد. گروه دوم به مدت 12 هفته تحت درمان با متادون قرار خواهند گرفت.

تصمیم گیری ریسکی با استفاده از تکلیف قمارآیوا (IGT) ، توجه با با استفاده از تکلیف عملکرد مداوم (CPT)، انعطاف پذیری شناختی با استفاده از دسته بندی کارت ویسکانسین (WCST)، برنامه ریزی با استفاده از تکلیف برج لندن (TOL)، حل مسئله با استفاده از دسته بندی کارت ویسکانسین (WCST)، نشانه های روان شناختی با استفاده از پرسشنامه Dass-42

تصادفی سازی با اعداد تصادفی، تصادفی سازی ساده.

داده های افراد و گروه ها به صورت کد وارد شده و آنالیز کننده و ارزیابی کننده پیامد از عناوین افراد و گروه ها مطلع نیستند.