مقایسه تأثیر الکترواکوپانکچر و لیزر کم توان در درمان شانه منجمد

هدف از این تحقیق مقایسه تأثیر الکترواکوپانکچر و لیزر کم توان در درمان شانه منجمد می باشد. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور می باشد. زیرا بیمار و ارزیاب کننده هردو از نوع درمان اطلاعی ندارند اما درمانگر از نوع درمان خبر دارد. هفتاد و پنج بیمار که مبتلا به شانه منجمد می باشند به کلینیک فیزیوتراپی فاطمیه رفسنجان مراجعه خواهند کرد. ارزیاب کننده براساس شرایط ورود بیماران را بررسی می نماید سپس آن ها را به شیوه بلوک های تصادفی به سه گروه مساوی تقسیم می نماید و به درمانگر ارجاع می دهد. سه روش مطالعه شامل الکترواکوپانکچر (طب سوزنی توأم با الکتریسیته)، لیزر کم توان (گالیم آلومینیم آرسناید) و درمان رایج (التراسوند، اشعه مادون قرمز و تحریک الکتریکی از طریق پوست) می باشد. شدت درد و حرکات در جلسات اول، پنجم، دهم و یک ماه پس از پایان درمان ارزیابی می گردد. معیار های ورود شامل داشتن سن 45 تا 65 سال؛ محدودیت حرکات شانه در خم کردن، دور کردن، چرخش به خارج و داخل شانه؛ درد در حرکات فعال و مقاومتی شانه؛ مدت زمان ابتلا به شانه منجمد 3 ماه گذشته باشد و شانه منجمد از نوع اولیه باشد. معیار های خروج از مطالعه شامل داشتن جراحی و شکستگی قبلی شانه؛ تزریق کورتون و فیزیوتراپی در طی 6 ماه گذشته، پارگی تاندون های روتاتورکاف؛ حاملگی و شانه منجمد ثانویه می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان