مقایسه تاثیر فنوفورزیس هیدروکورتیزون 1%، لیزر کم توان و روش های درمانی رایج فیزیوتراپی در درمان بیماران با اپی کندلیت خارجی آرنج

اپی کندیلیت خارجی آرنج شایعترین ضایعه انقباضی است که آن را گرفتار می کند و در مبدا عضلات صاف کننده مچ دست سبب التهاب و درد می شود. هدف این مطالعه مقایسه تاثیر فنوفورزیس هیدروکورتیزون 1%، لیزر کم توان و درمان های رایج فیزیوتراپی در درمان اپی کندلیت خارجی آرنج می باشد. هفتاد و هشت بیمار که مبتلا به اپی کندیل خارجی آرنج هستند به کلینیک فیزیوتراپی فاطمیه رفسنجان مراجعه خواهند نمود. ارزیاب کننده بر اساس شرایط ورود بیماران را بررسی می نماید سپس آنها را به شیوه ی بلوک های تصادفی به سه گروه مساوی تقسیم می نماید و به درمانگر ارجاع می دهد. سه روش مطالعه شامل فنوفورزیس هیدروکورتیزون 1% (امواج مافوق صوت، آی تی او ژاپن، با پماد هیدروکورتیزون1%) لیزر کم توان (گالیم آلومینیم ارسناید، 810 نانومتر و 100 میلی وات) و درمان های رایج فیزیوتراپی می باشد. شدت درد، درد انتشاری، تندرنس به لمس و قدرت مشت کردن در طی جلسات اول، پنجم، دهم و 10 روز پس از پایان درمان بررسی می گردد. معیارهای ورود به مطالعه شامل درد در ناحیه مبدا صاف کننده های عضلات مچ دست، درد انتشاری به ساعد، تندرنس در ناحیه مبدا صاف کننده های مچ دست هستند. معیار های خروج از مطالعه شامل شکستگی های قبلی بازو، رادیوس و النا، روماتیسم مفصلی آرنج، فتق دیسک گردن، آرتروز گردن و تزریق کورتون می باشد. این مطالعه یک نوع کارآزمایی بالینی دوسوکور محسوب می شود چون هم بیمار و هم ارزیاب کننده از نوع روش های درمانی بی اطلاع هستند ولی درمانگر از نوع روش های درمانی خبر دارد.

دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان