مقایسه تأثیر فیزیوتراپی نوین با تاکید برتمرینات شانه و کتف با فیزیوتراپی رایج بر پیامدهای درد، قدرت و ناتوانی در بیماران مبتلا به تندینوپاتی خارجی آرنج

هدف از مطالعه پیش پاسخ دادن به این سوال است آیا تمرینات ناحیه شانه و کتف بعلاوه فیزیوتراپی رایج بر درد، قدرت و ناتوانی بیماران مبتلا به تندینوپاتی خارجی آرنج نقشی دارد؟ و اینکه کدام دسته از بیماران بهبودی بهتری نشان می دهند.(فیزیوتراپی رایج: گرما،مساز فریکشن، TENS، تمرینات موضعی آرنج)

در این مطالعه از روش تصادفی سازی بالانس شده استفاده خواهد شد به این ترتیب که 40 بیمار به 2گروه تقسیم می شوند.

افرادی که به بیمارستان قائم، یا کلینیک خصوصی ارجاع داده می شوند.

بیماران بین سنین 18 تا 65 سال در قسمت خارجی آرنج احساس درد با نمره حداقل سه از ده مثبت شدن دو تست از چهار تست ذیل:1- باز کردن مقاومتی مچ دست (Cozen's test) یا انگشت دوم، 2- کشش عضلات بازکننده مچ دست با حداکثر خم کردن مچ دست (Mill's test) 3- لمس و فشردن محل اتصال تاندونهای اکستانسور مچ دست، 4- محکم گرفتن شی ء در دست دفورمیتی مادرزادی درآرنج جراحی در ناحیه قفسه سینه وجود مشکلات نورولوژیکی و یا مشکلات ارتوپدی در شانه، آرنج و مچ دست داشتن تزریق مفصل آرنج طی شش هفته گذشته نقاط ماشه ای با درد ارجاعی به آرنج وجود سابقه ی فیزیوتراپی در سه ماه گذشته

1- گروه فیزیوتراپی رایج (شامل: تمرین درمانی عضلات بازکننده مچ دست به صورت موضعی، امواج ماوراء صوت ، گرما، تحریک کننده های الکتریکی ) 2- گروه فیزیوتراپی نوین تمریناتی علاوه بر تمرینات گروه رایج شامل تمرینات موضعی آرنج، تمریناتی با تاکید بر تمرینات شانه و کتف

درد قدرت عملکرد ناتوانی

در پاکت های در بسته گروه بندی انجام شده است، با انتخاب هر پاکت نوع درمن مشخص می شود.

بیمار از وجود دو گروه درمان بی اطلاع است. ارزیاب کننده پیامد از اینکه بیمار در په گروهی قرار داشته بی اطلاع است. آنالیز کننده اطلاعات، از ویزگی های هر دو گروه اطلاعاتی ندارد.