تاثیر کورکومین و کوآنزیم کوکیوتن و توام ان برای اجزای سندروم متابولیک

تعیین تاثیر کورکومین، کوآنزیم Q10و توام انها بر اجزای سندرم متابولیک در نظامیان مبتلا به سندرم متابولیک

مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل دار موازی بر روی 88 بیمار مبتلا به سندرم متابولیک انجام شد

مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل دار موازی بر روی 88 بیمار مبتلا به سندروم متابولیک انجام شد. در این مطالعه ضمن کسب رضایت نامه آگاهانه کتبی ازبیماران، شرکت کنندگان نسبت به دریافت دارو و دارونما کور شدند.

محدوده سنی برای پژوهش حاضر بین 30 تا 50 سال در نظر گرفته شده است و بر این اساس ازمودنی هایی که در محدوده سنی 30 تا 50 سال بوده و بر طبق معیارهای IDF دور کمر مساوی یا بیشتر از 94 سانتی متر داشته و 2 معیار از 4 معیار زیر را دارا باشند مبتلا به سندرم متابولیک تشخیص داده خواهند شد: قند خون ناشتای بالای 100 میلی گرم بر دسی لیتر، تری گلیسرید بیش از 150 میلی گرم بر دسی لیتر ، فشار خون بیش از 130/85 میلی متر جیوه، و HDL کمتر از 40میلی گرم بر دسی لیتر

بیماران به سه گروه مداخله و یک گروه کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله با کورکومین، گروه مداخله با کو کیوتن، گروه مداخله با کورکومین به همراه کیوتن و گروه پلاسیبو

شاخص های پروفایل لیپیدی (LDL-HDL-CHOL-TG) شاخص های آنتروپومتریک (توده بدنی- دورکمر- وزن ) گلوگز ناشتا فشارخون سیستولیک وفشارخون دیاستولیک

از روش تصادفی سازی ساده استفاده شده است

مداخله و تصادفی سازی از طریق یک لیست تخصیص تصادفی توسط یکی از اعضای تیم تحقیقاتی به عنوان تنها فرد کور شده به تخصیص صورت گرفت. دیگر اعضای تیم تحقیقاتی (از جمله سرپرست تیم و هماهنگ کننده مطالعه) و همچنین تمامی افراد شرکت کننده، به تخصیص تصادفی گروه ها و مداخله کور بودند و تا انتهای مطالعه کور باقی ماندند.

به علت محرمانه بودن اطلاعات درنظامیان