بررسی تاثیر کلسیتریول موضعی در درمان رینوسینوزیت مزمن با و بدون پولیپوز

هدف:تعیین اثر کلسیتریول موضعی در درمان رینوسینوزیت مزمن طراحی مطالعه: تصادفي، دوسويه كور، كنترل با دارو نما، تك مركزي، معیارهای ورود: کلیه بیماران بالاتر از 18 سال که دارای معیارهای تشخیص سینوزیت مزمن بر اساس معیارهای EPOS 2012 با و بدون پولیپ معیار های خروج از مطالعه شامل: مصرف سیگار؛ هر گونه حساسیت به ویتامین D؛ بارداری؛ مصرف استروئید سیستمیک طی یک ماه اخیر؛ دارو های تضعیف کننده ی سیتم ایمنی؛ سابقه ی هر گونه بیماری اندوکرین؛ بدخیمی؛ ایجاد رینوسینوزیت حاد درحین مطالعه؛ سابقه ی انجام جراحی برای سینوزیت؛ بروز عوارض بیماری رینوسینوزیت؛ سابقه هیپرکلسمی و کلسیفیکاسیون بافت نرم بیماران با استفاده از روش تصادفی سازی بلوکی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم میشوند.گروه مداخله تحت درمان با اسپری فلوتیکازون ( روزی یکبار ۲ پاف هر بینی) همراه با اسپری کلسیتریول (روزی یکبار ۲ پاف هر بینی معادل ۲۰۰۰ واحد ویتامین د یا ۵۰ میکروگرم کلسی تریول) به مدت یک ماه و گروه شاهد تحت درمان با اسپری فلوتیکازون و پلاسبو با همان دوز قرار میگیرند. برای هر گروه پرسشنامه VAS و SNOT22 و معاینه ی اندوسکپیک قبل از مذاخله و یک و سه ماه پس از مداخله تکمیل می گردد. حجم نمونه:۶۰. کورسازی: اسپری دارو و دارونما توسط داروساز در ظرف های مشابه تهیه و کد گذاری میشود ودر اختیار محقق گذاشته می شود لذا محقق و بیمار از محتویات اسپری ها که کدام دارو و کدام دارونما است آگاهی ندارند.

دانشگاه علوم پزشکی همدان