بررسی اثربخشی درمان بازتوانی شناختی بر ارتقای سطح عملکردهای شناختی مبتلایان به عفونت HIV

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر برنامه سه ماهه بازتوانی شناختی مشتمل بر 24 جلسه درمانی بر روی عملکردهای شناختی بیماران مبتلا به عفونت اچ ای وی می باشد

مطالعه حاضر یک کار ازمانیی بالینی می باشد که 60 فرد واجد شرایط به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (30)و گروه مداخله(30) تقسیم بندی می گردند.

پژوهش حاضر در مرکز تحقیقات ایدز ایران تهران واقع در بیمارستان امام خمینی(ره) تهران اجرا می گردد

معیارهای ورود:1-ابتلا به ویروس HIV 2-گروه سنی بین 18 تا 50 سال 3-عدم تاریخچه CD4<200 cells/mm3 4-عدم تاریخچه بستری به علت عفونت های فرصت طلب تاثیرگذار بر روی مغز و عملکردهای شناختی 5-عدم ابتلا به هپاتیت C در زمان مداخله 6-عدم استفاده از داروهای روانپزشکی موثر بر شناخت 7-عدم مصرف/سوء مصرف مواد، متادون یا الکل برای حداقل 2 سال 8-عدم سابقه ضربه به سر منجر به آسیب مغزی 9-موافقت با مشارکت معیارهای خروج: 1-آسیب دیداری/شنیداری قابل توجه 2-عدم ابتلا به افسردگی/اضطراب

افراد حاضر در گروه مداخله به مدت سه ماه و دو روز در هفته به اجرای تمرینات شناختی نرم افزاری می پردازند. و افراد حاضر در گروه کنترل نیز خواسته می شود که سبک زندگی قبلی خود را در زمان مطالعه حفظ کنند.

کارکردهای شناختی

افراد واجد شرایط به شکل تصادفی به دو گروه کنترل و گروه مداخله تقسیم بندی می شوند.برای اطمینان از توزیع تصادفی افراد از لیست تصادفی تولید شده توسط نرم افزار استفاده می گردد.

شرکت کنندگان از حضور در گروه آزمایش یا کنترل بی اطلاع هستند و نمی دانند شرکت کنندگان دیگر درمانی دریافت می کنند یا نمی کنند.