مقايسه تأثير BonePlus+B و Bio-Oss در ترميم ساكت دندانى پس از extraction

با انجام اين تحقيق به اين سؤال علمى و كاربردى پاسخ داده مى شود كه كدام يك از دو ماده پيوندى BonePlus+B و Bio-Oss در ترميم ساكت دندانى پس از extraction موفق تر اند؟ تا با به كار گيرى يكى از آن دو، از مشكل تآخير ترميم ساكت كاسته شود.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده

تحقيق به روش كارآزمايى بالينى از نوع split mouth انجام خواهد گرفت. کلیه بيمارانى كه انديكاسيون حداقل دو extraction در يك فك را دارند و كانديد دريافت ايمپلنت تأخيرى هستند ، و به بخش جراحى دهان و فك و صورت واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران مراجعه می کنند، مورد مطالعه قرار خواهند گرفت. extraction در يك جلسه توسط جراح انجام مى گيرد و ساکت دندانی بيماران به طور تصادفى به دو گروه مورد (BonePlus+B) و شاهد (Bio-Oss) تقسيم، و ساکت دندانی با این مواد پیوندی پر مى شود. پس از ٤ ماه بيماران فرا خوانده شده و ميزان ترميم توسط بیوپسی محل پیوند و بررسى هیستومورفومتریک، ارزیابی می شود.

بيمارانى كه انديكاسيون حداقل دو extraction در يك فك را دارند و كانديد دريافت ايمپلنت تأخيرى هستند ، مورد مطالعه قرار خواهند گرفت. کلیه بیماران دارای سلامت عمومی خوب و فاقد موارد پیش رو هستند: بیماری های سیستمیک و متابولیک، ضایعه پری اپیکال، عفونت حاد در سایت جراحی، مصرف بیش از ۱۰ عدد سیگار در روز.

به منظور ترمیم نواقص استخوانی پس از اکسترکشن، ساکت های دندانی بيماران به طور تصادفى به دو گروه مورد (BonePlus+B) و شاهد (Bio-Oss) تقسيم می شود و با استفاده از ماده پیوندی پر مى شود.

تعداد pixel نواحی تشکیل شده استخوان; تعداد pixel نواحی بیومتریال باقیمانده

ساکت های اکسترکشن در هر بیمار به صورت تصادفی و توسط نرم افزار Excel به گروه های مورد و شاهد تقسیم شدند.

کلیه بیماران شرکت کننده نسبت به گروه های مطالعه به کار رفته در هر ساکت دندانی خود کور نگه داشته می شوند. به علاوه پاتولوژیستی که اقدام به ارزیابی نمونه ها می کند نسبت به محتویات هر نمونه کور است.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.