بررسی اثر نیمودپین در جلوگیری از بروز زودرس LH در بیماران تحت IUI

تعیین اثر نیمودپین در جلوگیری از افزایش زودرس LH در بیماران تحت IUI

در روز اول یا دوم سیکیل قاعدگی ابتدا بیماران تحت سونوگرافی واژینال جهت بررسی فولیکول و ضخامت اندومتر قرار گرفتند. در صورت وجود هرگونه فولیکول بیش از 15 میلیمتر بیماران از سیکل خارج شدند. در غیر این صورت ابتدا سطح LH و استرادیول آنها اندازه گیری شد و بر اساس سن و وزن بین 75 تا 150 واحد آمپول hMG از روز دوم قاعدگی به مدت پنج روز تزریق شد. در روز ششم تحریک تخمک گذاری مجددا بیماران تحت سونوگرافی واژینال از نظر تعداد یا سایز فولیکول ها قرار گرفتند. در صورت وجود حداقل دو فولیکول 14 میلیمتر یا بالاتر قرص نیمودیپین به یک گروه و به گروه دیگر پلاسبو تجویز داده شد. در گروه بیماران نیمودیپین، قرص 30 میلی گرم سه نوبت در روز برای دو روز تجویز و مجددا دو روز بعد سونوگرافی انجام شد. آمپول(RONAL-F) hMG و قرص نیمودیپین تا زمان رسیدن حداقل دو فولیکول 18 میلیمتری ادامه یافت و هر دو روز سونوگرافی انجام شد. در صورت مشاهده حداقل دو فولیکول 18 میلیمتری، در همان روز سطحLH و استرادیول سرمی اندازه گیری شد و در همان روز دو عدد آمپول hCG به میزان 5000 واحد تزریق و پس از 36 ساعت، IUI انجام گردید. شرکت کنندگان مصرف داروی خود را پس از افزایش ناگهانی LH قطع کردند. در صورتی LH Surge در نظر گرفته شد که در زمان مشاهده حداقل دو فولیکول 18 میلیمتری، سطح سرمی LH اندازه گیری شده به میزان سه برابر افزایش داشته باشد. ایمنی و عوارض جانبی روش درمانی IUI به طور منظم برای پاسخ به درمان مطلوب و زمان IUI تحت کنترل بود

بیمارستان مهدیه تهران

• زنان با سن20 تا 40 سال • داشتن هر دو تخمدان سالم در شرح حال و ارزیابی سونوگرافی • داشتن حداقل یک لوله باز در هیستروسالپنگوگرافی • تشخیص ناباروری و انتخاب روش درمانی IUI توسط پزشک معالج

کسانی که دارای معیار های ورود به مطالعه بودند و کاندید انجام IUI بودند

سطح سرمی LH استروژن

بر اساس جدول تصادفی اعداد

محقق و شرکت کنندگان از چگونگی دریافت دارو و دارو نما اطلاع نداشتند

,

,

,

,

,

,

,