بررسی مقایسه ای الحاق لیزر کم توان و تحریک عصب از طریق اپیدرم به دارو در درمان سندروم اختلال در عضلات صورت

هدف : تعیین میزان تغییرات درد با لیزر کم توان و تحریک عصب از طریق اپیدرم در مبتلایان به سندروم اختلال درد عضلانی صورت طراحی انجام مطالعه:این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی می باشد. جمعیت مورد مطالعه مبتلایان به سندروم اختلال درد عضلانی صورت مراجعه کننده به بخش بیماری های دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشند که با روش تصادفی سازی بلاک به سه گروه لیزر درمانی، تحریک عصب از طریق اپیدرم و دارودرمانی تنها تقسیم می شوند. حجم نمونه 108 بیمار می باشد. نحوه انجام: لیزر 10 جلسه 2 بار در هفته، تحریک عصب از طریق اپیدرم ده جلسه سه بار در هفته, دارو درمانی برای 2 ماه می باشد و هر سه گروه دارو دریافت خواهند کرد. شرکت کنندگان : شرایط ورود به مطالعه: درد و حساسیت در لمس عضلات جونده; شرایط خروج از مطالعه : وجودTMD بر اساس معیار Research and Diagnostic Criteria for Tempromandibular Disorders (RDC/TMD ; استئوآرتریت یا فتق دیسک مهره های گردن; سابقه تروما; پروتز متحرک یا فقدان بیش از یک دندان در هر کوآدرانت; مال اکلوژن ماژور(اپن بایت قدامی، کراس بایت لینگوالی یک طرفه ماگزیلا ، اورجت بیش از 6 میلیمتر) مداخلات مورد مطالعه: دارودرمانی برای گروه کنترل و مورد، لیزر کم تون برای یک گروه مورد و تحریک عصب از طریق اپیدرم برای گروه مورد دیگر می باشد. متغیرهای پیامد اصلی: پیامد اولیه مطالعه کاهش درد می باشد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران