بررسی اثربخشی دستگاه حرکت پاسیو مداوم بر درد، دامنه‌ی حرکتی و عملکرد در افراد با شکستگی دیستال رادیوس

این یک مطالعه کارآزمایی بالینی جهت بهبود روش های درمانی و کوتاه کردن طول مدت درمان در افراد با شکستگی دیستال رادیوس و تعیین اثربخشی استفاده از دستگاه پسیو مداوم( CPM) بر درد، دامنه‌ی حرکتی و عملکرد است.

در این مطالعه دو سویه کور، 22 بیمار با تشخیص شکستگی دیستال رادیوس و دارای شرایط ورود به مطالعه که به مرکز توان بخشی اسما مراجعه می کنند، انتخاب می شوند. شرکت کنندگان به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می‌شوند و طی 4 هفته مورد درمان توانبخشی استاندارد قرار میگیرند.

جامعه آماری در این پژوهش شامل 22 نفر بالای 18 سال شهر تهران با شکستگی دیستال رادیوس خواهند بود که پس از خارج کردن فیکساتور به توانبخشی مراجعه کردند. نمونه گیری به شیوه در دسترس انجام خواهد گرفت، سپس به صورت تصادفی سازی بیماران در دو گروه درمان های استاندارد همراه با استفاده از دستگاهCPM (مداخله) و درمان های استاندارد (کنترل) با حجم نمونه11 نفر در هر گروه قرار می گیرند و طی12 جلسه ( 4 هفته) مورد درمان توانبخشی استاندارد قرار میگیرند و در هفته های 6،4 و12پس از توانبخشی، باز ارزیابی خواهند شد.

معیارهای ورود به مطالعه شامل افراد بالای 18 سال که با شکستگی دیستال رادیوس است و بعد از خارج کردن فیکساتور به توانبخشی مراجعه کرده است

گروه مداخله: گروهی که علاوه بر دریافت تمرینات رایج درمانی، از دستگاه CPM نیز استفاده می کنند. گروه کنترل: گروهی که فقط تمرینات رایج درمانی را دریافت می کنند.

کاهش درد، افزایش دامنه ی حرکتی، بهبود عملکرد

بیماران به صورت تصادفی سازی شده ساده با استفاده از پاکت های مهر و موم شده در یکی از دو گروه مداخله و کنترل قرار می گیرند و بیماران، مداخله مربوط به گروه خود را دریافت می کنند.

شرکت کنندگان و ارزیابی کننده کور هستند، اما درمانگر در طول روند درمان نمیتواند کور باشد