مقایسه اثر بوپروپيون با ریتالین بر كاهش اختلال عملكرد جنسي خانم ها ناشي از داروی سرترالین

مقایسه دو داروی بوپروپیون اهسته رهش و ریتالین در کاهش اختلال جنسی دربيماران زن 20-45 سال کاندید درمان با سرترالین

این مطالعه کارازمایی بالینی یک سویه کور می باشد .دو گروه تصادفی 25 نفره که برای هر گروه ، دارو بصورت مجزا تجویز می شود .در هر ویزیت پرسشنامه اریزونا برای بیمار توسط محقق پر می شود

درمانگاه بیمارستان های یحیی نزاد و روحانی که طبق تشخیص روانپزشکی کاندید دریافت یکی از داروهای SSRI (سرترالین) هستند و طبق پرسشنامه اریزونا برای ان ها اختلال عملکرد جنسی مطرح نیست.

زنان 20 تا 45 سال مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان های یحیی نزاد و روحانی که طبق تشخیص روانپزشکی کاندید دریافت یکی از داروهای SSRI (سرترالین) هستند و طبق پرسشنامه اریزونا برای ان ها اختلال عملکرد جنسی مطرح نیست. بیماران با این معیارهای خروج از مطالعه حذف شدند:سابقه هر اختلال جنسی قبلی طی 6 ماه اخیرعود افسردگی مازور,مصرف کنندگان هرگونه مواد مخدر و سیگار یا داروهای گیاهیی برای درمان اختلال عملکرد جنسی,ابتلا به بیماری های مزمن که تحت درمان هستند مثل دیابت,بیماری کبدی و یا کلیوی,بیماران قلبی و عروقی(از طریق مصاحبه)و کسانی که پایبند به پروتکل نیستند از مطالعه حذف شدند.

25 بیمار زن 20 تا 45 سال کاندید درمان با سرترالین مبتلا به اختلال عملکرد جنسی مداخله داروی بوپروپیون انجام می شود 25 بیمار زن 20 تا 45 سال کاندید درمان با سرترالین مبتلا به اختلال عملکرد جنسی مداخله داروی ریتالین انجام می شود

اختلال عملکرد جنسی

بیماران به روش نمونه گیری آسان در دسترس انتخاب شدند. 50 شرکت کننده واجد شرایط به طور تصادفی در دو گروه مختلف درمان با بوپروپیون و درمان با ریتالین تقسیم شده اند. روش تصادفی سازی با استفاده از بلوک های تصادفی دوتایی انجام گرفت. به عبارت روشن تر؛ تصادفی سازی گروه ها،به صورت قرار گرفتن بیماران در یک لیست از پیش طراحی شده بود که به صورت تصادفی یکی از داروها (بوپروپیون یا ریتالین) برای بیمار، تجویز می شد؛ به گونه ای که مجری طرح از داروی تجویزی جهت هر بیمار ناآگاه بود(کورسازی یک طرفه).

محقق بدون اطلاع از نوع دارو پرسشنامه را در هر ویزیت پر می کند