تزریق اپیدورال کورتیکواستروئید در گردن: روش پاراساژیتال بعنوان روشی جایگزین براي روش میدلاین در بیماران با درد رادیکولار یکطرفه گردنی؛ یک کارآزمائی بالینی تصادفی شدة مقایسه اي

مقایسۀ اثر بخشی روشهای پاراساژیتال و میدلاینِ تزریق اپیدورال گردنی در بیماران با درد رادیکولار یکطرفۀ گردنی از جهت تخفیف درد و کاهش میزان ناتوانی گردنی.

کارآزمائی بالینی مقایسه ایِ تصادفی شدۀ یک سو کور بصورت موازی در دو گروه و با تعداد 26 بیمار

بیماران با درد رادیکولار گردنی یکطرفه که به درمانهای غیر تهاجمی پاسخ نداده اند و به مراکز آموزشی درمانی بیمارستان اختر، بیمارستان امام حسین و کلینیک شهید لبافی نژاد مراجعه نموده بودند به یکی از روشهای پاراساژیتال یا میدلاین تحت تزریق اپیدورال گردنی قرار گرفتند. تنها بیماران نسبت به روش تزریق که برای آنها بکار گرفته شد بی اطلاع بودند.

معیارهای ورود: 1. سن 18 تا 65 سال 2. درد رادیکولار با منشاء دیسک گردنی که یکطرفه در یکی از اندامھای فوقانی حس شود 3. وجود این درد حدّاقل برای مدّت 3 ماه 4. عدم پاسخ درد بھ درمانھای محافظه کارانه مثل درمانھای داروئی و درمانھای فیزیکی به مدّت 6 هفته معیارهای عدم ورود: 1. حاملگی 2. شیردهی 3. حساسیّت به یکی از داروھای موضوع پژوھش 4. وجود علائمی دلالت کننده بر میلوپاتی گردنی 5. وجود علائمی دلالت کننده بر صدمۀ عصبی پیش رونده و بی ثبات 6. تنگی کانال نخاعی گردنی 7. اختلالات روانپزشکی ثابت شده 8. اختلالات انعقادی 9 . عفونت در موضع تزریق 10 . وجود بیماری ھمراه کنترل نشده مانند پر فشاری خون و دیابت

بیمارانی که تزریق اپیدورال گردنی کورتیکواستروئید و بیحس کنندۀ موضعی را به روشِ میدلاین دریافت می کردند و بیمارانی که همین تزریق را به روش پاراساژیتال دریافت می کردند.

اندازه گیری شدّت درد بر اساس معیار امتیازدهی عددی؛ شدت ناتوانی گردنی بر اساس اندکسِ ناتوانی گردنی

بیماران تزریق اپیدورال گردنی را به یکی از روشهای پاراساژیتال یا میدلاین دریافت نمودند. بوسیلۀ نرم افزار اختصاصی سازی تصادفی بیماران در دو گروه مورد مداخله قرار گرفتند.

با توجّه به اینکه بیماران ناحیۀ انجام پروسیجر در پشت گردن را مشاهده نمی کردند و فاصلۀ ورود نیدل در پشت گردن در دو روش بسیار کم و در حد چند میلیمتر بود، بیماران از اینکه در کدام گروه مورد مداخله قرار داشتند آگاهی نداشتند. مداخله گران نسبت به اینکه کدام یک از دو روش مداخله را بر روی بیمار اجرا می نمودند آگاهی داشته و کورسازی نشده بودند. امّا پزشکان مسؤل ثبت داده های پیش از مداخله و داده های پس از مداخله نسبت به اینکه بیماران مطعلق به کدام گروه بودند نا آگاه بودند.