اثر داروی سینوپار بر میزان جوش خوردن و بهبود شکستگی با ترومای خفیف دیستال رادیوس

بررسی تأثیر داروی سینوپار بر میزان جوش خوردن و بهبود شکستگی با ترومای خفیف دیستال رادیوس

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، مبتنی بر جامعه و عمل گرا، با گروه های موازی ، یک سویه کور ، تصادفی شده

این مطالعه در بیمارستان خاتم الانبیاء شهر زاهدان انجام خواهد شد.نحوه کورسازی به این ترتیب خواهد بود که پزشک درمان گر از نوع درمان بیمار مطلع بوده و خود بیماران از گروه درمانی بی خبر خواهند بود.

شرایط ورود به مطالعه: سن بالای 45 سال؛ شکستگی منفرد دیستال رادیوس با مقدار پایین انرژی؛ شکستگی نیازمند جااندازی بسته و گچ گیری. شرایط خروج از مطالعه: شکستگی با جا به جایی و یا نیازمند جراحی؛ مصرف داروی سینوپار یا مدل خارجی آن در زمان ورود به مطالعه؛ وقوع شکستگی با اعمال نیروی بالا؛ مصرف حداقل 4 هفته داروهای مهارکننده بازجذب استخوان مانند بیس فسفونات ها؛ سابقه شیمی درمانی و یا رادیوتراپی؛ سابقه سنگ های ادراری؛ هیپرکلسمی بیش از 10 میلی گرم در دسی لیتر یا هیپرکلسیوری؛ ابتلا به اختلال پیشرفته کبدی یا کلیوی؛ ابتلا به بیماری های خودایمنی ؛ مصرف سیگار و یا مواد مخدر

گروه کنترل شامل 50 بیمار که تنها درمان شکستگی (جااندازی و گچ گیری) را دریافت می کنند. گروه درمانی شامل 50 بیمار که علاوه بر درمان شکستگی (جااندازی و گچ گیری)، داروی سینوپار (ویال 250 میکروگرم در میلی لیتر، ساخت شرکت داروسازی سیناژن)، به صورت تزریق زیرجلدی 20 میکروگرم روزانه در صبح ها به مدت 8 هفته تجویز می شود. برای تمام بیماران در دو گروه مورد مطالعه روزانه 1000 میلی گرم قرص کلسیم المنتال و به صورت هفتگی کپسول ویتامین D به میزان 50000 واحد بین المللی تجویز خواهد شد.

بهبود بالینی شکستگی؛ بهبود رادیوگرافیک شکستگی (جوش خوردگی)

تصادفي سازی ساده، فردی، جدول اعداد تصادفی

پزشک از نوع درمان بیمار مطلع بوده و خود بیماران از گروه درماني بي خبر خواهند بود.