بررسی اثر موضعی نانو فرمول ترتینوئین در درمان سندرم دست و پا ناشی از عارضه جانبی داروهای شیمی درمانی (Capecitabine, Fluorouracil, Doxorubicin, Docetaxel)

هدف از این مطالعه پیشنهاد یک فرمول نانوی موضعی مناسب از ترتینوئین برای بهبود سندرم دست و پا در بیمارانی است که داروهای شیمی درمانی مانند: کپسیتابین، فلورویوراسیل و داستاکسل دریافت می کنند. 30 بیمار مبتلا به سرطان بین 30 تا 80 سال از هر دو جنس مبتلا به سندرم دست و پا ایجاد شده توسط عوامل شیمی درمانی وارد مطالعه شدند. رضایت آگاهانه به صورت کتبی از تمام بیماران دریافت شده است. در صورت بروز عفونت پوستی، حساسیت بیمار به فرمولاسیون مورد پژوهش و عدم تمایل به ادامه همکاری، بیماران از مطالعه خارج می شوند. این مطالعه به عنوان یک کارآزمایی بالینی دو سوکور، کنترل شده با پلاسبو، موازی و تصادفی طراحی شده است. بیماران به طور تصادفی وارد دو گروه شدند. گروه A بیمارانی بودند که یک لایه نازک از داروی موضعی را روی دست و پای خود، یک یا دو بار در روز استفاده کردند. گروه B بیمارانی بودند که دارونمای موضعی را با رژیم مشابهی دریافت کردند. ما از (Common Terminology Criteria for Adverse Events(CTCAE برای ارزیابی سندرم بر اساس شدت علایم استفاده کردیم. در ابتدا و انتهای مطالعه شدت ضایعات بررسی،عکس گرفته و فرم پرسشنامه تکمیل می شد و تغییرات مورد بررسی قرار می گرفت، همچنین هر بیمار هر 14 روز یک بار پیگیری می شد. دوره درمان از یک تا سه ماه بر اساس پاسخ بیمار متغیر بود.

بر عهده دانشجو است