بررسی تاثیر روش نواربندی fibular repositioning بر تعادل افراد با بی ثباتی مزمن مچ پا

بررسی تاثیر روش نواربندی به روش وضعیت دهی فیبولا بر تعادل افراد با بی ثباتی مزمن مچ پا

یک کارآزمایی بالینی یک سویه کور، تصادفی شده، پنهان سازی شده شامل 3 گروه (از جمله گروه پلاسبو و گروه کنترل) با طراحی موازی

گروه های درمانی، به مدت دو هفته و سه بار در هفته تحت درمان قرار می گیرند. ارزیابی ها یک بار قبل از شروع جلسات درمانی و یک بار پس از اتمام جلسات درمانی در هر سه گروه انجام می شود. ارزیابی و درمان توسط دو فرد جداگانه انجام می شود و فرد ارزیابی کننده اطلاعی از گروه بندی بیماران ندارد. کلیه مراحل ارزیابی و درمان در کلینیک دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام خواهد شد.

شرکت کنندگان: زنان و مردان با بی ثباتی مزمن مچ پا شرایط ورود: 1) سابقه حداقل یک پیچ خوردگی قابل توجه مچ پا، 2) گزارش آسیب قبلی مچ پا،خالی کردن مچ پا، پیچ خوردگی مکرر و احساس بی ثباتی در مفصل مچ پا، 3) کسب نمره کمتر از90درصد در بخش فعالیت های روزمره و نمره کمتراز80 درصد در بخش فعالیت های ورزشی از پرسشنامه سنجش توانایی مچ و پا و نیز کسب نمره کمتر از 24 از پرسشنامه کامبرلند ؛ شرایط عدم ورود: 1) سابقه جراحی در ساختار اسکلتی عضلانی درهر دو اندام تحتانی 2) سابقه شکستگی درهر یک از دو اندام تحتانی که نیاز به بازسازی داشته باشد 3) آسیب حاد به ساختار های اسکلتی-عضلانی دیگر مفاصل اندام تحتانی طی 3ماه گذشته که عملکرد فرد را مختل کرده باشد.

افراد به سه گروه تقسیم می شوند: 1) نواربندی به روش وضعیت دهی فیبولا ، گ2) نواربندی پلاسبو (نواربندی بدون اعمال کشش )،گروه سوم گروه کنترل

تعادل استاتیک، تعادل دینامیک، عملکرد

به منظور تصادفی سازی تخصیص افراد به گروه ها از روش بلوک های تصادفی استفاده می شود.

ارزیابی بیماران توسط فردی غیر از درمانگر انجام شده و فرد ارزیابی کننده اطلاعی از گروه بندی بیماران ندارد.