مقايسه‎ ‎تأثيرات افزودن پاراستامول و دگزامتازون به ليدوکائين در بلوک داخل وريدي اندام فوقاني بر ‏شدت درد و طول بي دردي حين و پس از عمل جراحي

1) اهداف: بررسی اثر پاراستامول و دگزامتازون روی زمان شروع و مدت بلوک حسی و حرکتی، درد تورنیکه و بی دردی بعد از عمل وقتی که این داروها به لیدوکائین اضافه میشوند 2) طراحی: شصت بیمار کاندید عمل جراحی اندام فوقانی به طور تصادفی و دو سو کور به چهار گروه تقسیم می شوند 3) نحوه انجام: بعد از ورود بیمار به اتاق عمل، در پشت دستی که تحت عمل قرار می گیرد، رگ گیری انجام شده و تورنیکه در قسمت فوقانی بازو بسته میشود و کاف پروگزیمال آن تا 250 میلی متر جیوه باد شده و بلوک داخل وریدی انجام می شود. سپس متغیرهای پیامد مورد نظر، ارزیابی می شوند. 4) شرکت کنندگان: بیمــاران 60-20 ساله با کلاس بیهـــوشی یک یا دو و کاندیـــد عمل جراحـــی اندام فوقانی، وارد مطالعه می شوند و بیماران با آلرژی به لیدوکائین؛ عفونت؛ شکستگی باز اندام؛ بیماری کبدی؛ اعتیاد به مواد مخدر و الکل از مطالعه خارج میشوند. 5) مداخلات: همه گروها لیدوکائین به میزان 3 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، که در نرمال سالین رقیق شده و به حجم کلی 40 سی سی رسانده شده را دریافت می کنند. گروه یک: فقط لیدوکائین، گروه دو: لیدوکائین و 8 میلی گرم دگزامتازون، گروه سه: لیدوکائین و300 میلی گرم پاراستامول و گروه چهار: لیدوکائین در ترکیب با 8 میلی گرم دگزامتازون و 300 میلی گرم پاراستامول را دریافت میکنند. 6) متغیرهای پیامد اصلی: زمان شروع و مدت بلوک حسی و حرکتی، درد تورنیکه و درد محل عمل

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان