بررسی تاثیر تجویز داخل تراشه ای بودوزوناید و سورفاکتانت در درمان سندرم دیسترس تنفسی برای پیشگیری از دیس پلازی برونکوپولمونری در نوزادان نارس

تعیین تاثیر بکار گیری هم زمان سورفاکتانت با بودزوناید برای درمان سندرم دیسترس تنفسی و پیشگیری از دیسپلازی برونکوپولمونری

نوزادان نارس حائز شرایط ورود به مطالعه، بطور تصادفی در یکی از دو گروه سورفاکتانت یا سورفاکتانت و بوزوناید قرار می گیرند. در گروه کنترل کروسورف با دوز اولیه 2.5 سی سی به ازای کیلوگرم وزن داخل تراشه تزریق می شود. در گروه مداخله علاوه بر کروسورف، بودزوناید با دوز 0.25 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن داخل تراشه تزریق می شود. نوزادان هر دو گروه تا زمان ترخیص از نظر نیاز به دوز اضافی سورفاکتانت در سه روز اول زندگی ، نیاز به لوله گذاری مجدد تراشه بعد از اکستوبه کردن و مدت زمان دریافت اکسیژن کمکی پیگیری خواهند شد.

نوزادان نارس که علائم سندرم دیسترس تنفسی را دارند در موقع بستری در بخش، بطور تصادفی برحسب اعداد تصادفی استخراج شده از کامپیوتر در یکی از دو گروه کنترل (سورفاکتانت) و یا مداخله (سورفاکتانت بعلاوه بودزوناید) قرار می گیرند. گروه بندی در پاکت در بسته بوده. پزشک دارو را در سرنگی که کشیده شده و اماده تزریق است دریافت و داخل تراشه تزریق می کند. نرسی که چک لیست مربوط به اطلاعات بیمار را ثبت می کند از گروه بندی نوزاد اطلاعی نخواهد داشت. پزشکی که در درمان نوزادان دخیل است گروه بندی نوزادان را نمی شناسد.

شرایط ورود به مطالعه: نوزادان نارس 26 تا 30 هفته با وزن تولد زیر 1250 گرم که علائم سندرم دیسترس تنفسی داشته نیازمند درمان با سورفاکتانت می باشند عدم ورود به مطالعه: اسفکسی حین تولد ، انومالیهای مادرزادی شدید، شوک و ناپایداری قلبی عروقی

گروه کنترل: سورفاکتانت داخل تراشه را در یافت می کنند که دوز اولیه کروسورف 2.5 سی سی به ازای کیلو گرم وزن می باشد گروه مداخله: علاوه بر سورفاکتانت( کروسورف با همان دوز اولیه ) بودزوناید نیز 0.25 میلی گرم به ازای کیلو گرم وزن دریافت می کنند

نیاز به دوز دوم سورفاکتانت در سه روز اول زندگی ، نیاز به لوله گذاری مجدد تراشه در سه روز اول بعد از اکستوبه کردن بیمار، دیسپلازی برونکو پولمونری

نوزادانی که شرایط ورود به مطالعه را داشته باشند بطور تصادفی براساس جدول اعداد تصادفی در دو گروه سورفاکتانت تنها و گروه سورفاکتانت با بودزوناید قرار می گیرند

نوزادان نوع داروی دریافتی را نمیدانند. مراقب بالینی بر اساس کد بیمار داروی اماده شده در سرنگ را تزریق می کند . ارزیابی کننده پیامد بدون اطلاع از داروی دریافت براساس ارزیابی بیمار چک لیست را کامل می کند. محقق چک لیست را جمع اوری و اطلاعات را ثبت می کند

اطلاعات بیشتری وجود ندارد