اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری گروهی؛ دارو درمانی و درمان ترکیبی گروهی بر نشانگان بالینی( اضطراب و افسردگی ) ، ارزیابی منفی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی

این پژوهش، اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری گروهی و دارو درمانی و درمان ترکیبی بر اضطراب و افسردگی، ارزیابی منفی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بررسی می نماید.

این مطالعه، در سال 1397-1396 در مرکز تخصصی روانشناسی، پژوهش جاری 41 نفر از این بیماران را به شیوه هدفمند انتخاب و به روش تصادفي در گروه ها جایگماری کرد. ابزارهای اندازه گیری متغیرهای پژوهش که شامل پرسشنامه های مقیاس اضطراب اجتماعی اسپین(2000)، افسردگی بک-2، مقیاس فرم کوتاه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت(1989)، پیامدهای رویدادهای منفی اجتماعی ویلسون و رپی(2005) می باشد

مرکز تخصصی مشاوره و روان درمانی

ملاک¬‌های ورود به پژوهش: ابتلا به اختلال¬ اضطراب اجتماعی، سکونت در شهر مشهد، تحصیلات بالاتر از دیپلم، سن بین 18 تا 40 سال. ملاک¬های خروج از پژوهش: اختلال¬های خاص محور یک، تحت درمان روانشناختی یا دارویی همزمان با پژوهش، بیماری جسمانی ناتوان کننده.

" گروه فعال سازی رفتاری " " گروه درمان دارویی " " گروه درمان ترکیبی "

" اضطراب اجتماعی " " افسردگی " " ترس از ارزیابی منفی " " کیفیت زندگی "

بیماران به شیوه هدفمند با مصاحبه تشخیصی بر اساس ملاک های DSM-V و نمره پرسشنامه اضطراب اسپین، انتخاب و به روش تصادفي با استفاده از قرعه کشی از نوع دوسویه کور در گروه ها جایگزین شدند

شرکت کنندگان و محقق از تقسیم اعضا در گروه ها آگاه نبوده و جایگزینی شرکت کنندگان به شیوه تصادفی انجام شده است

اطلاعات مراجعین، محرمانه است و انتشار آن با رازداری در چهارچوب روان درمانگری تناقض دارد