بررسی اثر استامینوفن و ایبوپروفن خوراکی در بسته شدن مجرای شریانی باز در نوزادان نارس

بررسی اثر استامینوفن خوراکی در بسته شدن مجرای شریانی باز در نوزادان نارس

هدف این مطالعه مقایسه تاثیر استامینوفن و ایبوپروفن خوراکی در بسته شدن مجرای شریانی باز در نوزادان نارس می باشد. این مطالعه به صورت تصادفی بدون استفاده از دارونما و به صورت تک مرکزی انجام میشود. نوزادان نارس 32 هفته و کمتر که مجرای شریانی باز دارند وارد مطالعه خواهند شد. نوزادانی که بیماری مادرزادی قلبی وابسته به مجرای شریانی باز دارند از مطالعه خارج خواهند شد. نود نوزاد نارس 32 هفته و کمتر که مجرای شریانی باز دارند در مرکز آموزشی درمانی کودکان تبریز به طور تصادفی (یک در میان) به دو گروه موازی مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد.

نود نوزاد نارس 32 هفته و کمتر که مجرای شریانی باز دارند در مرکز آموزشی درمانی کودکان تبریز به دو گروه موازی مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. از بيماران رضايت آگاهانه، اخذ خواهد شد. گروه مداخله نوزادان نارسی هستند که استامینوفن خوراکی با دوز 10mg/kg هر شش ساعت به مدت سه روز تجویز می‌شود. گروه کنترل نوزادان نارسی هستند که ایبوپروفن خوراکی با دوز 10mg/kg روز اول و 5mg/kg روز دوم و سوم تجویز خواهد شد.

معیارهای ورود عبارتند از: 1- نوزادان 32 هفته و کمتر 2- نوزادانی با مجرای شریانی باز   معیارهای خروج عبارتند از : 1- بیماری مادرزادی قلبی وابسته به مجرای شریانی باز 2- نوزادان مبتلا به سندرم ها 3- افزایش فشار شریان ریوی با شنت راست به چپ 4- نوزادانی که عدم تحمل گوارشی دارند

گروه مداخله شامل نوزادان نارسی که استامینوفن خوراکی با دوز 10mg/kg هر شش ساعت به مدت سه روز تجویز خواهد شد. گروه کنترل شامل نوزادان نارسی که ایبوپروفن خوراکی با دوز 10mg/kg روز اول و 5mg/kg روز دوم و سوم تجویز خواهد شد.

پیامد اولیه بسته شدن مجرای شریانی باز می باشد.

یک در میان

بیماران مورد مطالعه به صورت تصادفی (یک در میان) به دو گروه مطالعه و کنترل تقسیم خواهند شد و بیماران اطلاعی از نحوه تقسیم گروه ها نخواهند داشت.