بررسی تاثیر چسب بافتی پری آکریل بر میزان دهی‌سنسی متعاقب ثابت سازی ممبران های قابل جذب در جراحی های داخل دهانی

بررسی تاثیر چسب بافتی پری آکریل بر میزان دهی سنسی متعاقب ثابت سازی ممبران های قابل جذب در جراحی های داخل دهانی در مراجعین به بخش جراحی فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد واحد تهران و کلینیک خصوصی در سال 97-96

این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 30 نمونه مراجعه کننده به بخش جراحی فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد واحد تهران و کلینیک خصوصی که اندیکاسیون بازسازی استخوان آلوئول همراه با قراردهی ممبران های قابل جذب برای جایگذاری ایمپلنت را داشته و فاقد معیار های خروج باشند انجام خواهد گرفت.بیماران به طور تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده میشود.

محل انجام جراحی در بخش جراحی فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد واحد تهران و کلینیک خصوصی انجام خواهد گرفت .بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم میشوند.در گروه کنترل ثابت سازی ممبران از طریق بخیه صورت می گیرد و در گروه مداخله از چسب بافتی پری آکریل برای ثابت سازی ممبران استفاده می شود.سپس هر دو گروه از نظر میزان دهی سنسی پس از جراحی مورد بررسی قرار میگیرند.

معیار ورود: بیماران نیازمند بازسازی استخوان آلوئول برای جایگذاری ایمپلنت معیارهای خروج: ابتلا به هرگونه بیماری سیستمیک، سابقه مصرف بیسفسفونات ها در یک سال گذشته، سابقه رادیوتراپی در ناحیه فک و صورت در یک سال گذشته، بارداری، سابقه مصرف سیگار و الکل،سابقه حساسیت های دارویی، وجود هرگونه ضایعه پاتولوژیک بافت نرم و سخت دهان

گروه مداخله: ثابت سازی ممبران با استفاده از چسب بافتی پری آکریل انجام می شود گروه کنترل: ثابت سازی ممبران به روش متعارف و از طریق بخیه انجام می شود

در این مطالعه متغیر دهی سنسی پس از جراحی سنجیده میشود.

بیماران به طور تصادفی به دو‌ گروه مداخله و کنترل تخصیص داده میشوند. تصادفی سازی ساده به صورت فردی به کمک جدول اعداد تصادفی