بررسی تاثیر پیگیری تلفنی بر پیامد بارداری و سلامت عمومی مادران مبتلا به دیابت بارداری

زمینه: دیابت بارداری با تعدادی از پیامدهای مضر مادری و نوزادی در ارتباط است. شیوع دیابت بارداری در طی 20 سال گذشته افزایشی برابر 122% داشته است و شواهد دو طرفه ای مبنی بر ارتباط بین دیابت بارداری و مشکلات سلامت روان مادران وجود دارد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر پیگیری تلفنی بر پیامد بارداری و سلامت عمومی مادران مبتلا به دیابت بارداری انجام شده است. روش پژوهش: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی است که طی آن 80 نفر از مادران مبتلا به دیابت بارداری مراجعه کننده به درمانگاه پره ناتال بیمارستان امام خمینی شهر تهران که سن بین45-18 سال - عدم مصرف داروهایی که باعث افزایش گلوکز خون می شوند مانند کورتون - حاملگی تک قل - سن حاملگی بین 24 تا 28 هفته هنگام ورود در تحقیق - داشتن تلفن در منزل - مشکل تکلم و شنوایی شناخته شده نداشته باشند - قادر به درک زبان فارسی و تکلم آن باشند. - عدم وجود بیماریهایی مانند فشار خون مزمن - عدم وجود سابقه نازایی یا ART - عدم وجود سابقه بیماری دیابت در غیر حاملگی - حداقل سواد خواندن و نوشتن را داشته باشند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تجربه و کنترل قرار گرفتند.شرکت کتتدگان در صورت از دست رفتن حاملگی - پاسخ ندادن به تماسهای تلفنی (بیش از یک تماس) - وجود شرایطی که باعث افزایش قند خون می شود مانند استرس ، فوت نزدیکان، مصرف دارو مانند کورتون و غیره، احتمال وجود زایمان زودرس، استفاده از هر گونه رژیم غذایی و دارویی در حین انجام از مطالعه خارج می شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل تلفن، دستگاه اندازه گیری قند خون، فرم مشخصات دموگرافیک، چک لیست پیگیری تلفنی و پرسشنامه GHQ بود. جمع آوری اطلاعات در بدو ورود به مطالعه (هفته 28 بارداری) و 6 هفته بعد از زایمان صورت گرفت. مداخله تلفنی جهت پیگیری دستورات داده شده پزشک در زمینه ی رعایت رژیم غذایی، تزریق انسولین، انجام آزمایشات، یادآوری ویزیت بعدی و همچنین پاسخگویی به سوالات مادران در زمینه بارداری، دیابت و سلامت عمومی در گروه تجربه به مدت 10 هفته صورت گرفت. در نهایت تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از روش های آمار توصیفی و تحلیلی از جمله تی مستقل، تی زوجی، من ویتنی و مجذور کای توسط نرم افزار SPSS صورت گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی تهران