تاثیر داروی N استیل سیستئین بر روی بیان ژن های اکسیداسیون-احیا شاملGPX3,NRF2,NRF1,PRDX6,FKBP4 وMTHFR در طول پنجره لانه گزینی در زنان با شکست مکرر لانه گزینی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی، باکنترل پلاسبو ، بیمار و ارزیابی کننده کور ، فاز 2

تعیین اثر داروی N استیل سیستئین بر روی بیان ژن‌های اکسیداسیون احیا شامل NRF1, NRF2, GPX3, PRDX6,FKBP4 و MTHFR در طول پنجره لانه گزینی در زنان مبتلا به شکست مکرر لانه گزینی

کارآزمایی بالینی تصادفی، با کنترل پلاسبو، بیمار و ارزیابی کننده کور، فاز 2

40 زن نابارور با تشخیص شکست مکرر لانه گزینی مراجعه کننده به پژوهشگاه رویان، وارد مطالعه می‌شوند و به طور تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. هر فرد بیمار، قبل از شروع سیکل درمان خود، ابتدا به مدت شش هفته، روزانه دارو N استیل سیستئین با دوز 1200 میلی گرم یا دارونما را دریافت خواهد کرد و سپس در روز 19 تا 21 سیکل قاعدگی با خراش اندومتر توسط پاپیل نمونه گیری انجام می گیرد. این افراد در سیکل بعد تحت درمان روتین ناباروری و تحریک تخمک گذاری برای سیکل IVF قرار خواهند گرفت و مصرف دارو و یا دارونما را ادامه خواهند داد.

شرایط ورود: سن 20 تا 40 سال، حداقل سابقه ی دوبار شکست لانه گزینی، BMI در محدوه‌ی نرمال و دارا بودن وضعیت یکسان از نظر مصرف دارو‌هایی مثل اسید فولیک، آهن، مولتی ویتامین و سایر دارو های مکمل شرایط عدم ورود: سیکل قاعدگی نامنظم، مصرف هرگونه داروی هورمونی غیر از داروهای تیروئیدی، بیمارانی که کاریوتایپ غیر طبیعی یا ناهنجاری‌های کروموزومی داشته باشند و بیمارانی که دارای مشکلات انعقادی باشند

گروه مداخله: دریافت روزانه 1200 میلی گرم قرص جوشان N استیل سیستئین به مدت 6 هفته گروه کنترل: دریافت روزانه دارونما به مدت 6 هفته

ارزیابی بیان ژن‌های مرتبط با لانه گزینی

تصادفی سازی بلوکی جایگشتی

بیمار و ارزیابی کننده کور