بررسی تاثير بی حرکتی اندام در حالت اکسترنال روتيشن برروی عود مجدد دررفتگی قدامی شانه در بيماران بستری در بيمارستانهای دانشگاهی مشهد

بررسی تاثير بی حرکتی اندام در حالت اکسترنال روتيشن برروی عود مجدد دررفتگی قدامی شانه

در این مطالعه کلیه بیمارانی که با دررفتگی قدامی شانه به بیمارستان های امام رضا(ع)، شهید کامیاب و هاشمی نژاد مراجعه می کنند پس از اخذ رضایت آگاهانه وارد تحقیق خواهند شد. با استفاده از جدول اعداد تصادفی و به روش پاکت نامه بیماران به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد.

در گروه مداخله، بیحرکتی بصورت اکسترنال روتیشن و در گروه کنترل، بیحرکتی بصورت اینترنال روتیشن (روش معمول مورد استفاده) برای 4 هفته انجام می شود. پرسشنامه دامنه حرکت شانه برای هر بیمار بلافاصله پس از برداشتن بریس،3ماه، یکسال و2 سال پس از انجام بیحرکتی و برای پرسشنامه اکسفورد، 3ماه، یکسال و2 سال پس از انجام بیحرکتی کامل می شود. بیماران از نظر عود دررفتگی نیز در طی دو سال پیگیری می شوند. بررسی راحتی بیماران در هر کدام از بریس ها توسط پرسشنامه انجام می شود.

شرط ورود: دررفتگی شانه. شرایط خروج: سابقۀ دررفتگی شانه، شکستگی کتف و استخوان بازو، سابقه بیماری های زمینه ای و تاثیر گذار بر نتایج مطالعه همچون پوکی استخوان و بیماری های التهابی و خود ایمنی.

گروه مداخله: پس از جا اندازی شانه، بی حرکتی در حالت چرخش به خارج و با فاصله از محور بدن بوده که یک بالشتک زیر بغل مصدوم قرار می گیرد. گروه کنترل: پس از جا اندازی شانه، بی حرکتی بصورت روتین بوده و بشکل چرخش به داخل و بی فاصله از محور بدن قرار می گیرد.

عود مجدد درفتگی شانه؛ دامنه حرکتی شانه؛ کیفیت زندگی بیمارن؛ میزان راحتی بیماران در بریس

تصادفی سازی بصورت ساده انجام می شود. درمان انتخابی در پاکتهای مهروموم شده قرار می گیرد و به صورت راندوم برداشته شده و درمان اعمال می شود.