تاثیر اجرای الگوی توانمندسازی خانواده محور بر کیفیت زندگی وخودکارآمدی کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید

تعیین تاثیر اجرای الگوی توانمندسازی خانواده محور بر کیفیت زندگی و خودکارامدی کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل ومداخله ، تصادفی شده با حجم نمونه 60(30 نفرکنترل و30 نفر مداخله)

اين پژوهش يك مطالعه کارآزمایی بالینی کنترل دار تصادفی شده است كه با حضور 60کودک مبتلا به آرتریت روماتوئید درقالب دو گروه آزمون و شاهد به طور تصادفی، دربخش روماتولوژی بیمارستان کودکان اکبر واقع در مشهد انجام شد . چهار مرحله الگوی توانمندسازی خانواده محور(ارتقای دانش، خودکارآمدی، عزت نفس و ارزشیابی) ازطریق آموزش چهره به چهره، نمایش عملی، مشارکت آموزشی و ارائه کتابچه آموزشی درطی شش جلسه 45 دقیقه ای برای گروه آزمون اجرا شد.پس از یک ماه مجددا پرسشنامه های کیفیت زندگی و خودکارآمدی توسط کودکان تکمیل گردید.

معیارهای ورود به مطالعه شامل تمایل کودک و والدینشان برای شرکت در مطالعه، داشتن سن 8 تا 12 سال، تشخيص بیماری آرتریت روماتوئید طبق نظر پزشک (حداقل از 3ماه قبل)، نداشتن بیماری روحی و روانی خاص، توانايي کودک در تکمیل پرسشنامه و شرکت در برنامه توانمندسازی، نداشتن بیماری مزمن دیگری غیر از آرتریت روماتوئیدمي باشد. شرایط عدم ورود:تمایل کودک و والدین برای خروج از مطالعه، ایجاد حادثه ای خاص موثر بر کیفیت زندگی و ابتلا به بیماری و اختلال شناخته شده روحی و روانی

کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید

الگوی توانمندسازی خانواده محور

تخصیص واحد‌های پژوهش به دو گروه مداخله و کنترل از نوع تصادفی‌ بود. به این صورت که برای پیشگیری از نشت اطلاعات در دو گروه پس از انجام قرعه کشی، ابتدا نمونه گیری از گروه کنترل شروع شد. پس از اتمام نمونه گیری در این گروه، نمونه گیری گروه مداخله شروع شد