بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر مدل اعتقاد بهداشتی بر خودکارآمدی زنان معتاد در پیشگیری از رفتار های پر خطر

هدف این تحقیق تعیین تاثیر آموزش بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی بر خودکارامدی زنان معتاد در پیشگیری از رفتارهای پر خطراست. این مطالعه از نوع بالینی نیمه تجربی می باشد که در دو گروه مداخله و کنترل صورت می گیرد. نمونه گیری مستمر با تخصیص تصادفی از طریق جدول اعداد تصادفی انجام می گیرد. جامعه مورد پژوهش از بین زنان مراجعه کننده به مراکز کاهش آسیب گذری یا مراکز خودیاری وابسته به بهزیستی تهران انتخاب می شوند. نمونه ها 110 نفرزن معتاد (شامل: کلیه زنان معتاد مراجعه کننده به مراکز کاهش آسیب و خود یاری که دارای پرونده هستند؛ با حداقل سن 18 سال؛ دارای روابط جنسی؛ حداقل سواد خواندن و نوشتن ) هستند که در صورت عدم شرکت در بیش از 2 جلسه آموزشی و یا انصراف نمونه ها از شرکت در پژوهش از مطالعه خارج می شوند. گروه مداخله، تحت آموزش (4جلسه و مدت هر جلسه 2 ساعت ) بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی قرار میگیرند و در پایان هر جلسه جزوه ای حاوی مطالب مطرح شده دریافت می کنند. برنامه اموزشی شامل تعریف رفتارهای پرخطرو شیوع این رفتارها و نتایج اقدام به این رفتارها و منافع و موانع رفتارهای پیشگیری کننده است. اگاهی و سازه های مدل اعتقاد بهداشتی و خودکارامدی از طریق پرسشنامه ای توسط دو گروه قبل از مداخله و 12 هفته بعد از پایان مداخله تکمیل میگردد، ارزشیابی می شوند.

معاونت پژوهشی دانشکده پرستاری مامایی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران