مقایسه اثر درمان ترکیبی دفروکسامین و دفریپرون با دفروکسامین به تنهایی در بیماران تالاسمی ماژور

از آنجاییکه شلاتورتراپی یکی از روش های درمانی مهم برای کاهش مرگ ومیر بیماران تالاسمی ماژورمی باشد این مطالعه به منظور مقایسه اثرات درمانی ترکیب دسفروکسامین و دفریپرون و دسفروکسامین به تنهایی در بیماران تالاسمی ماژور مازندران انجام شده است. در این مطالعه بیماران تالاسمی ماژور با فریتین سرم کمتر از 3000 نانوگرم در میلی لیتر به دو گروه تقسیم و از نظر سن ، جنس ، فریتین سرم و کسر جهشی بطن چپ همسان سازی شدند. به گروه اول دسفروکسامین به تنهایی با دوز 50 تا 60 میلی گرم برای هر کیلوگرم روزانه و به گروه دوم ترکیبی از دفریپرون 50 تا 75 میلی گرم برای هر کیلوگرم روزانه و دسفروکسامین 30 تا 35 میلی گرم برای هر کیلوگرم روزانه داده شد. بیماران هر 6 ماه معاینه فیزیکی شده و فریتین سرم، متوسط هموگلوبین و کسر جهشی بطن چپ از 6 ماه قبل از مطالعه و سپس در هر مراجعه ثبت شد. داده ها با استفاده از آزمونهای اندازه گیری های مکرر ، تی و کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی مازندران