مقایسه اثر دونپزیل و ممانتین در بهبود عملکرد شناختی بیماران مبتلا به صرع لوب تمپورال

بررسی و مقایسه اثر دونپزیل و ممانتین در بهبود عملکرد شناختی بیماران مبتلا به صرع لوب تمپورال

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی غیرتصادفی بدون گروه کنترل، با گروه های موازی است. بیماران مبتلا به صرع مراجعه کننده به درمانگاه به صورت یکی در میان به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول تحت درمان با دونپزیل (10 میلی گرم روزانه) و گروه دوم تحت درمان با ممانتین (10 میلی گرم روزانه) به مدت 16 هفته قرار می گیرند. پس از درمان عملکرد شناختی بیماران بررسی و بین دو گروه مقایسه می شود.

در این مطالعه بیماران مبتلا به صرع لوب تمپورال مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان الزهرا و کاشانی انتخاب می شوند و به صورت یکی در میان به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول تحت درمان با دونپزیل و گروه دوم تحت درمان با ممانتین قرار می گیرد. عملکرد شناختی این دو گروه قبل و بعد از مداخل بررسی می شود.

معیارهای ورود:1) داشتن سن بین 18-55 سال؛ 2)ابتلا به صرع لوب تمپورال؛ 3)عدم ابتلا به بیماری نورولوژیک دیگر؛ 4)عدم دریافت دارو برای درمان اختلال شناختی؛ 5)رضایت بیمار به شرکت در این مطالعه معیارهای عدم ورود: 1) عقب ماندگی ذهنی؛ 2)داشتن بیماری نورولوژیک پیشرونده؛ 3)حساسیت به ممانتین یا دونپزیل

در این مطالعه در گروه اول داروی دونپزیل بصورت 10 میلی گرم روزانه به مدت 16 هفته تجویز می شود. در گروه دوم داروی ممانتین بصورت 10 میلی گرم روزانه به مدت 16 هفته تجویز می شود.

نمره تست Montreal Cognitive Assessment