مقایسه شیوع گلودرد ناشی از لوله گذاری داخل تراشه با ویدئولارنگوسکوپ (گلایدوسکوپ) و لارنگوسکوپ معمولی مکینتاش و جایگذاری LMA در جراحیهای الکتیو

مقایسه شیوع گلودرد ناشی از لوله گذاری داخل تراشه با ویدئولارنگوسکوپ(گلایدوسکوپ) و لارنگوسکوپ معمولی مکینتاش و جایگذاری LMA در جراحی های الکتیو

طراحی مطالعه: کارازمایی بالینی آینده نگر تعداد گروه: 3 حجم نمونه کلی: 90 بیمار جحم نمونه در هر گروه: 30 نفر تصادفی سازی: پاکتهای تصادفی که دقیقا قبل از شروع انجام عمل جراحی باز می شوند. کورسازی: شخص خارج از جریان مطالعه و بی اطلاع از روند مطالعه (مطالعه دوسوکور)

محل: بیمارستانهای شهید رجائی و ولایت در شهر قزوین نحوه انجام مطالعه: بیماران بصورت تصادفی وارد یکی از سه گروه مورد مطالعه شدند. مانیتورینگ بیماران با استفاده از ECG (الکتروکاردیوگرام)، پالس اکسیمتری و فشارسنج انجام گرفت. به کلیه بیماران 2 میکروگرم به ازای کیلوگرم وزن بدن فنتانیل و 0.2 میلیگرم به ازای کیلوگرم وزن بدن میدازولام به عنوان پیش دارو تجویز شد و سپس پروپوفول با دوز 2.5-2 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و آتراکوریوم با دوز 0.5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن جهت القای بیهوشی تجویز گردید. بیماران به مدت 3 دقیقه با ماسک تحت ونتیلاسیون با اکسیژن 100 درصد قرار گرفته؛ سپس گروه G با ویدئولارینگوسکوپ تیغه شماره 3 تحت انتوباسیون قرار گرفتند؛ گروه M نیز با لارنگوسکوپ مکینتاش تیغه شماره 3 اینتوبه شده و گروه L تحت جایگذاری LMA قرار گرفتند. بعد از ثابت کردن لوله تراشه یا LMA از اکسیژن با غلظت 100 درصد به همراه TIVA (انفوزیون پروپوفول) جهت ادامه بیهوشی برای هر سه گروه بیماران تجویز شد (برای هیچ کدام از گروه بیماران گاز N2O تجویز نشد) و از تکرار تزریق فنتانیل جهت حفظ بی دردی استفاده گردید. تعداد بیماران مبتلا به گلودرد 8-6 ساعت بعد عمل و 24 ساعت بعد از جراحی براساس پرسشنامه بله/خیر برای هر سه گروه ثبت گردید. طول مدت لارنگوسکوپی یعنی از زمانی که لارنگوسکوپ وارد دهان بیمار میشود تا وقتی که لوله تراشه از تارهای صوتی عبور میکند، توسط ثانیه شمار اندازه گیری شد. در هر بیمار طول مدت لارنگوسکوپی تا زمان تعبیه لوله تراشه و تعداد دفعات تلاش جهت لوله گذاری توسط ثانیه شمار اندازه گیری و ثبت شد. طول مدت جایگذاری LMA نیز، یعنی از زمان ورود آن به دهان تا زمان جایگذاری آن در فارنکس توسط ثانیه شمار اندازه گیری و ثبت شد. همچنین در تمام بیماران آیتمهای مربوط به همودینامیک شامل تعداد ضربان قلب، فشارخون سیستولیک، فشارخون دیاستولیک و فشارخون میانگین یک دقیقه قبل از القای بیهوشی و همچنین در دقایق سه و پنج بعد از اینتوباسیون یا جایگذاری LMA ثبت شد.

معیارهای ورود به مطالعه - داشتن ASA (American Society of Anesthesiology Status) کلاس یک یا دو - سن بین 20 تا 40 سال - بیمارانی که تحت هرگونه عمل جراحی الکتیو (بجز جراحیهای ناحیه سر و گردن) قرار گرفته و نیاز به بیهوشی عمومی دارند. معیارهای عدم ورود به مطالعه - آسپیراسیون و استفراغ حین القای بیهوشی و لارنگوسکوپی - وجود هر گونه ضایعه یا بیماری فعال در ناحیه سر و گردن و راه هوایی نظیر فارنژیت یا توده های حنجره به هنگام ویزیت قبل از بیهوشی - جراحیهای ناحیه سر و گردن - وجود بیماریهای قلبی-عروقی، تنفسی، نوروماسکولار و اختلالات کوآگولوپاتی و روماتیسمی - وجود احتمال ریسک آسپیراسیون بالا (بیماران دیابتی، کامل نبودن زمان NPO، بیماران معتاد به مواد مخدر) - سابقه اینتوباسیون مشکل - طول عمل جراحی بیش از 2 ساعت - احتمال انتوباسیون مشکل در معاینه بالینی - طول کشیدن زمان اینتوباسیون یا جایگذاری LMA بیشتر از 20 ثانیه

1) گروه لارنگوسکوپی مستقیم با تیغه مکینتاش (M) 2) گروه لارنگوسکوپی غیرمستقیم به وسیله گلایدوسکوپ (G) 3) گروه (L) با جایگذاری LMA

گلودرد در فواصل زمانی 8-6 ساعت و 24 ساعت پس از انتوباسیون

برای تصادفی سازی و قرارگیری بیماران در یکی از سه گروه از پاکتهای تصادفی شده استفاده شد. به این صورت که محقق قبل از شروع القای بیهوشی یکی از پاکتها را به صورت تصادفی باز کرده و در همان لحظه تکنیک مورد نظر برای بیمار انتخاب شد.

پاکتهای به کاربرده شده به منظور تصادفی سازی توسط فرد دیگری که در جریان مطالعه نبود تهیه شده و در اختیار محقق قرار گرفت.

فعلا تصمیم گیری در این زمینه انجام نشده است.

فعلا تصمیم گیری در این زمینه انجام نشده است.

فعلا تصمیم گیری در این زمینه انجام نشده است.

فعلا تصمیم گیری در این زمینه انجام نشده است.

فعلا تصمیم گیری در این زمینه انجام نشده است.

فعلا تصمیم گیری در این زمینه انجام نشده است.