بررسی مقایسه تاثیر وضعیت قرارگیری طاق باز و دمر بر میزان اشباع اکسیژن شریانی، تعداد تنفس و ضربان قلب در نوزادان نارس تحت فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر وضعیت قرارگیری طاق باز و دمر بر میزان اشباع اکسیژن شریانی، تعداد تنفس و ضربان قلب در نوزادان نارس تحت فشار مثبت مداوم راه هوایی از طریق بینی میباشد

این مطالعه بر روی 62 نوزاد نارس که تحت فشار مثبت مداوم راههای هوایی از راه بینی بودند و شرایط ورود به مطالعه را داشتند انجام شد. نوزادان در ابتدا به مدت 180 دقیقه در وضعیت طاق باز و سپس بمدت 180 دقیقه دیگر در وضعیت خوابیده به پشت قرار داده میشدند. در طی این مدت تعداد ضربان قلب ،تعداد تنفس و میزان اشباع اکسیژن شریانی هر 15 دقیقه دروضعیت دمر و طاق باز ارزیابی ودر پرسشنامه ثبت می شد

این مطالعه بر روی 62 نوزاد نارس تحت فشارمثبت مداوم راه هوايی ازطريق بيني که در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بیمارستان امام رضا شهر کرمانشاه بستری بودند انجام شد. نوزادان ابتدا به مدت 180 دقیقه در وضعیت طاق باز و سپس در وضعیت خوابیده به پشت به مدت 180 دقیقه دیگر قرار داده شدند. در طی این مدت در هر نوزاد تعداد ضربان قلب ،تعداد تنفس و میزان اشباع اکسیژن شریانی هر 15 دقیقه دروضعیت دمر و طاق باز ارزیابی ودر پرسشنامه ثبت می شد

معيارهاي ورودبه مطالعه عبارتنداز : نوزادانی که دارای سن حاملگی 24تا37 هفته بوده وباتشخیص سندرم دیسترس تنفسی تحت فشارمثبت مداوم راه هوايی ازطريق بيني بوده اند. معیارهای خروج ازمطالعه عبارتنداز : ابتلابه آمفیزم ریه ،پنوموتوراکس ،سپسیس تأییدشده باکشت مثبت ،بیماری قلبی مادرزادی؛ابتلابه خونریزی داخل بطنهای مغزی ؛فتق دیافراگماتیک

62 نوزاد که دارای معیارهای ورود به مطالعه بودند در ابتدا بمدت 180 دقیقه در وضعیت طاق باز قرار میگرفتند سپس وضعیت آنها به حالت دمر تغییر داده میشد و 180 دقیقه در این وضعیت قرار میگرفتند .در طی این مدت تعداد ضربان قلب ،تعداد تنفس و میزان اشباع اکسیژن شریانی هر 15 دقیقه ارزیابی میشد .

تعداد ضربان قلب ،تعداد تنفس و میزان اشباع اکسیژن شریانی