بررسى تاًثير نالتروكسان بر علايم مثبت و منفى بيماران مبتلا به اسكيزوفرنى

مقدمه اسكيزوفرنى از بيمارى هاى ناتوان كننده ى عمده در روانپزشكى است و با توجه به تخريب شديد عملكرد مبتلايان تلاش براى درمان يا كاهش آسيب رسانى آن بى وقفه ادامه دارد. به تازگى استفاده از نالتروكسان (آنتاگونيست مواد اپيوييدى) بر روى علايم مثبت و منفى اين بيماران پيشنهاد شده است. در همين راستا تحقيق حاضر به منظور بررسى اثربخشى نالتروكسان بر علايم مثبت و منفى بيماران اسكيزوفرنى تدوين شده است. روش اجرا اين پژوهش يك مطالعه ى دو سو كور است. تعداد ٣٠ بيمار با تشخيص اسكيزوفرنى كه تحت درمان قرار دارند به صورت تصادفى انتخاب و به دو گروه ١٥ نفرى تقسيم مى شوند. به يك گروه علاوه بر درمان اصلى نالتروكسان نيز داده مى شود. گروه دوم به جاى نالتروكسان پلاسبو دريافت مى كنند. معيارهاى ورودشامل همه ى بيماران مبتلا به اسكيزوفرنى بر اساس معيار تشخيص DSM.IV.TR بسترى در بيمارستان فارابى كرمانشاه خواهد بود. معيارهاى خروج عبارتند از: ١) عدم تمايل به شركت در مطالعه. ٢) هرنوع حساسيت به داروى نالتروكسان . براى ارزيابى علايم مثبت و منفى اسكيزوفرنى از پرسشنامه ى PANSS (تست آندرسون براى علايم مثبت و منفى) استفاده مى شود كه در دو مرحله ى ابتدا و پايان مطالعه انجام مى گيرد. مدت درمان با نالتروكسان ١٢ هفته و حداكثر ميزان دارو ١٠٠ ميلى گرم روزانه تعيين شده است.

دانشگاه علوم پزشكى كرمانشاه