مقایسه نتایج پیوند استخوانی اتوگرافت و آلوگرافت در جوش خوردگی شکستگی استخوان های بلند در بخش ارتوپدی بیمارستان شهید بهشتی بابل

انتخاب روش مناسب گرافت در شکستگی استخوان های بلند

در این مطالعه 100 بیمار با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه کنترل و مداخله اختصاص داه می شوند.

در این مطالعه کارآزمایی بالینی تمامی بیمارانی که با تشخیص شکستگی استخوان های بلند اندام فوقانی و تحتانی در بیمارستان شهید‌بهشتی تحت عمل جراحی پیوند استخوان قرار می گیرند، وارد مطالعه می‌شوند.

معیارهای ورود: رضایت بیماران، نداشتن اختلالات ژنتیکی و دفورمیتی اسکلتی دیگری در اندام ها که نتایج مطالعه را تحت تاثیر قرار دهد، نداشتن بیماری سیستمیک مانند: دیابت بیمار متابولیک، شکستگی های خردشده بسته دیافیزاستخوان های بلند بدون بیماری زمینه ای عمومی یا اختصاصی استخوان، و فقدان ضربه مغزی می باشد. معیارهای خروج: بیماری زمینه ای سیستمیک مانند دیابت، بیماری زمینه ای استخوان مانند کیست استخوانی، وجود ضربه مغزی، عدم مراجعه به موقع جهت پیگیری درمانی به درمانگاه ارتوپدی باعث خارج شدن بیماران از مطالعه می گردند.

یک گروه با اتوگرافت کنسلوس و گروه دیگر با آلوگرافت کانسلوس chips درمان شدند.

سرعت جوش خوردن; عفونت

نمونه ها با استفاده از بلوک های جای گشتی تصادفی به دو گروه اتوگرافت و آلوگرافت تقسیم خواهند شد. جهت پنهان کردن زنجیره های اختصاصی افراد به گروه ها توسط یکی از همکاران شماره ای انتخاب شده و توسط فرد دیگری آن زنجیره انتساب، انتخاب می شود.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.