مقایسه دو روش جراحی ساکروکولپوپکسی لاپاراسکوپیک وتثبیت لیگامان ساکرو اسپاینوس (با استفاده از مش) در درمان پرولاپس اپیکال واژن

مقایسه اثر بخشی و عوارض دو روش لاپاراسکوپی ساکروکولپوپکسی و تثبیت لیگامان ساکرواسپاینوس در پرولاپس واژن

کارآزمایی بالینی دارای گروه های موازی که بیماران به صورت تصادفی در هر گروه قرار گرفتند

همه بیماران در دو گروه در اتاق عمل اورولوژی بیمارستان باهنر کرمان تحت عمل جراحی قرار گرفتند. گروه اول در پوزیشن سوپاین با دستگاه لاپاراسکوپ از طریق شکم و گروه دوم در پوزیشن لیتوتومی از طریق واژن

معیارهای ورود به مطالعه شامل 1-سن 18-75 سال 2-داشتن پرولاپس سرویکس گرید دو یا بیشتر در معاینه 3-علامت دار بودن پرولاپس 4-عدم پاسخ به درمانهای محافظه کارانه 5-تقاضای درمان جراحی برای درمان پرولاپس و معیارهای خروج از مطالعه شامل 1-وجود کنترااندیکاسیون جراحی ماژور یا بیهوشی 2-وجود هرگونه بدخیمی درسیستم ادراری ،تناسلی ولگن 3- عفونت فعال سیستم ادراری،تناسلی و لگن 4-حاملگی وشیر دهی 5- سابقه حساسیت به مش های سنتتیک

گروه اول : عمل جراحی ساکروکولپوپکسی لاپاراسکوپی از طریق شکم که والت واژن از طریق مش با بخیه های غیر قابل جذب به استخوان ساکروم فیکس می شود. گروه دوم : عمل جراحی تثبیت لیگامان ساکرواسپاینوس از طریق واژینال که والت واژن بوسیله مش به لیگامان ساکرواسپاینوس فیکس می شود

علائم و کیفیت زندگی عوارض عمل جراحی

از روش تصادفی سازی بلوک استفاده خواهد شد که در آن هر دو گروه به موازات یکدیگر کامل می شود یعنی بیمار شماره 1 در گروه اول و بیمار شماره 2 در گروه دوم سپس بیمار شماره 3 مجددا در گروه اول و بیمار شماره 4 در گروه دوم قرار داده می شود و به همین ترتیب هر دو گروه کامل خواهد شد

کل داده های کیفیت زندگی و علائم و عوارض پس از غیر قابل شناسایی کردن افراد قابل اشتراک گذاری است

شروع دوره دسترسی 6 ماه پس از چاپ نتایج

محققین شاغل در دانشگاه ها

شرایط تحت قوانین دانشگاهی

آدرس ایمیل : drehsan.zemanati@yahoo.com

فرایند تایید دانشگاهی شامل تصویب در گروه و کمیته پژوهشی دانشگاهََ