بررسی تاثیر افزودن دگزامتازون به بوپیواکایین بر طول مدت بیحسی اسپاینال در بیماران کاندید عمل جراحی اندام تحتانی

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر افزودن دگزامتازون به بوپیواکایین بر طول مدت بیحسی اسپاینال در بیماران کاندید عمل جراحی اندام تحتانی ميباشد. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی دو سوکور میباشد که بر روی 50بیمار کاندید عمل جراحی اندام تحتانی انجام می شود . با استفاده از جدول اعداد تصادفی بیماران در دو گروه 25 نفره، گروه بوپیواکایین تنها وگروه بوپیواکایین و دگزامتازون قرار می گیرند. بی حسی نخاعی با سوزن اسپاینال شماره 25 کواینک در فضای L4-L5 در وضعیت نشسته انجام میگردد. بیماران گروه بوپیواکایین، 2سی سی بوپیواکایین 0.5% که با اضافه کردن1 سی سی نرمال سالین مخلوط گردیده است در فضای نخاعی دریافت میکنند، و بیماران گروه بوپیواکایین+دگزامتازون 2 سی سی بوپیواکایین به اضافه 4 میلیگرم دگزامتازون (با حجم 1 سی سی) دریافت میکنند.فشار خون و ضربان قلب بیمار در بدو ورود، بلافاصله بعد از انجام بیهوشی نخاعی، سپس هر 3 دقیقه تا 15 دقیقه و سپس هر 5 دقیقه تا پایان عمل جراحی و پس از آن در ریکاوری هر 15 دقیقه ثبت میگردد. بعد از انجام بیهوشی نخاعی سطح حسی هر 30 ثانیه تا 20 دقیقه چک میگردد. روش تعیین سطح حسی به کمک سوزن غیر نوک تیز و در خط میدآگزیلاری دو طرف میباشد. سپس هر 5 دقیقه تا کاهش 4 سطح حسی اندازه گیری و ثبت میگردد. زمان شروع اثر (Oncet) ثبت میگردد. شروع اثر را چنین در نظر میگیریم: فاصله زمانی مابین انجام بیهوشی نخاعی تا رسیدن به بالاترین سطح بی حسی حسی. طول زمان بلوک حسی را چنین در نظر میگیریم: فاصله زمانی مابین رسیدن به حداکثر سطح بی حسی و شروع درد بیمار در موضع جراحی یا کاهش 4 درماتوم در سطح بلوک حسی.بعد از شروع درد بیمار و یا کاهش 4 درماتوم در بلوک حسی، درد محل عمل با سیستم نمره دهی VASو نمرات 0 تا 10 اندازه گیری شده و ثبت میگردد. بیماران در هنگام ترخیص از ریکاوری، قبل ازترخیص از بیمارستان و یکماه بعد از لحاظ مشکلات نورولوژیک مورد بررسی و پیگیری قرار میگیرند. اطلاعات بیماران از نظر قد و وزن و سن و جنس وعوارض شامل تهوع و استفراغ نیز در پرونده ثبت میگردد.

دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد