بررسی اثربخشی ویتامین D در درمان زخم پای دیابتی

تعیین اثربخشی ویتامین D در درمان زخم پای دیابتی

کارآزمایی بالینی تصادفی شده شاهد دار سه سویه کور، مبتنی بر بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی که دارای دو گروه موازی می باشد.

دیابت یکی از بیماری های شایع متابولیسمی بوده که در صورت عدم کنترل عوارض متنوعی دارد که یکی از مهم ترین آنها زخم پای دیابتی می باشد. درمانهاي کنونی برای زخم پای دیابتی شامل : شستشو و پانسمان زخم، دبریدمان، استفاده از پانسمان های کامفیلد، استفاده از زالو درمانی و در نهایت قطع کردن قسمتی از پا که شدیدآ عفونی شده است، می باشد. در برخی از مطالعات به اثر ویتامین D در کنترل و درمان زخم پای دیابتی اشاره شده است ولی این نتایج در مطالعات مختلف، متناقض بوده و ضروری است که تاثیر این ویتامین در کنترل زخم پای دیابتی مشخص گردد. این مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده شاهد دار در بیمارستان امام حسین شاهرود انجام می شود. در این مطالعه بیماران، فرد مسئول گروه بندی بیماران و فرد مسئول ارزیابی زخم و تجویز دارو کور شده اند.

64 بیمار مبتلا به زخم پای دیابتی در محدوده سنی 15 تا 70 سال که مبتلا به دیابت نوع 2 بوده و فاقد سابقه مصرف آنتی بیوتیک و استئومیلیت باشند، وارد مطالعه می شوند.

در گروه مداخله، از داروی ویتامین دی برای بررسی اثر بخشی آن در زخم پای دیابتی همراه با درمان های روتین زخم پای دیابتی استفاده شده است. در گروه کنترل، فقط از درمان های روتین زخم پای دیابتی استفاده شده است.

اندازه گیری مساحت و عمق زخم پای بیماران دیابتی می باشد که در ابتدای مطالعه، 4 هفته، 8 هفته و 12 هفته بعد از مداخله اندازه گیری می شود.

روش تصادفی سازی: استفاده از بلوک ، واحد تصادفی سازی: فردی، ابزار تصادفی سازی: نرم افزار آماری ، نحوی ساخت توالی: استفاده از بلوک های 4 تایی تصادفی، روش پنهان سازی: استفاده از پاکت در بسته

در این مطالعه بیماران، مجریان طرح و فرد مسئول ارزیابی زخم و ثبت آن کورسازی می شوند. تقسیم بندی بیماران به دو گروه الف و ب توسط یک پرستار مجرب که اطلاعی از اقدامات انجام شده در دو گروه فوق ندارد، انجام می شود. انجام بررسی زخم، تجویز دارو و ثبت نتایج توسط یک پرستار مجرب دیگر بدون اطلاع از نوع دارو و بیماران انجام خواهد شد.