بررسی تاثیر تزریق موضعی اریتروپویتین در جوش خوردن استخوان در بیماران دچار شکستگی ساق پا

تعیین تاثیر تزریق موضعی اریتروپویتین در جوش خوردن استخوان در بیماران دچار شکستگی ساق پا مراجعه کننده به بیمارستان خاتم الانبیا(ص) در سال 97 تا 1396

در اين مطالعه ، 60 بيمار واجد شرايط با شكستگي ساق پا مراجعه كننده به بيمارستان خاتم الانبیا زاهدان انتخاب می شوند و سپس بيماران به طور تصادفي به دو گروه كنترل و مداخله تقسيم می شوند.

بیماران به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند.دو هفته بعد از جراحی 4000 واحد اریتروپویتین (2 ویال) تحت شرایط استریل در گروه مداخله در محل شکستگی تزریق می شود و گروه کنترل نیز میزان معادل پلاسبو دریافت می کنند.اریتروپویتین استفاده شده در تمام بیماران از یک شرکت سازنده می باشد. بیماران هر چهار هفته تا زمان جوش خوردگی کامل استخوان با معاینه فیزیکی و رادیولوژی پیگیری می شوند.

شرایط ورود: بیماران با شکستگی ساق پا؛ بیماران مبتلا به شکستگی بسته نوع A,B شکستگی حاصل از تروما با انرژی بالا؛ جنس مذکر؛ سن 18-40 سال شرایط عدم ورود:بیماران مبتلا به چندین آسیب تحتانی،تیبیا و متافیز جدا شده،شکستگی های باز ،استئوپروتیک،خرد شده و پاتولوژیک بیماران تحت درمان با استروئید، ضد انعقاد، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، مسدود کننده های کانال کلسیم و نیکوتین بیماری زمینه ای (دیابت،بیماری قلب و عروق و ...)

گروه مداخله:30 بیمار با شکستگی ساق پا که اریتروپویتین در محل شکستگی به آن ها تزریق می شود. گروه کنترل:30 بیمار با شکستگی ساق پا که به جای اریتروپویتین در آن ها میزان معادل پلاسبو استفاده می شود.

مدت زمان جوش خوردن:مدت زمان بین جراحی تا زمان جوش خوردن بر اساس رادیوگرافی و معاینه بالینی که بر اساس ماه بیان می شود.

تصادفی سازی آسان و در دسترس، با توجه به معیارهای ورود برای تخصیص تصادفی، در یک پاکت، کارت با حرف A، B قرار می گیرد. سپس بعد از جراحی از یکی از همکاران در خواست می شود که یک کارت از پاکت انتخاب کند که اگر A انتخاب شود در گروه مداخله و اگر B انتخاب شود در گروه کنترل قرار می گیرد.

بیمار علی رغم اطلاع از شرکت در مطالعه، از نوع مداخله اختصاص داده شده بی اطلاع می باشد و تزریق اریتروپویتین یا پلاسبو توسط یک کارشناس صورت میگیرد که در ارزیابی پیامد نقشی ندارد.پس ارزیابی کننده پیامد نیز از نوع مداخله بی اطلاع می باشد.