کارآزمایی بالینی مقایسه اثر اندانسترون و متوکلوپرامید بر تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی در بیماران مبتلا به آپاندیسیت و کوله سیستیت

هدف مطالعه: مقایسه اثر متوکلوپرامید و اندانسترون بر تهوع و استفراغ بعد از عمل آپاندکتومی و کوله سیستکتومی. طراحی انجام مطالعه: کارازمايي باليني تصادفي و دو سو کور؛ تک مرکزی؛ فاز 3 کارآزمایی؛ حجم نمونه 90 بيمار در طول یک دوره زمانی 12 ماهه که براساس الگوی بلوکه ای به سه گروه تقسیم می شوند. معیارهای ورود: بیماران مبتلا به آپاندیسیت و کوله سیستیت نیازمند عمل جراحی؛ بیماران جز طبقه بندی ASA 1 و 2؛ بیماران 15 تا 70 ساله و رضایت داشتن به شرکت در مطالعه. معیارهای خروج: همودینامیک ناپایدار؛ استفاده اخیر از دارو های ضد تهوع و استفراغ؛ حساسیت به مصرف متوکلوپرامید و یا اندانسترون. مداخلات: گروه کنترل؛ 15 میلی گرم متوکلوپرامید داخل وریدی به صورت تک دوز دریافت می کنند. گروه مداخل؛ 1 میلی گرم بر حسب کیلوگرم اندانسترون داخل وریدی به صورت تک دوز دریافت می کنند. در صورت نیاز به مسکن از آمپول دیکلوفناک با دوز 75 میلی گرم عضلانی تجویز می شود. متغیرهای پیامد اصلی: 1)شدت تهوع 1، 6 ، 12 و 24 ساعت بعد از مصرف داروها توسط مقیاس آنالوگ بصری اندازه گیری می شود. 2) تعداد دفعات استفراغ 1، 6، 12 و 24 ساعت بعد از تجویز داروها محاسبه می شود. 3)نیاز به دارو درمانی اضافه بعد از 1 ساعت جهت بهبود تهوع و استفراغ سنجیده می شود. 4)عوارض دارویی

محقق