تاثیرهمدلی پرستاربراضطراب ودرک بیمارسالمندازهمدلی پرستار.

اساس پرستاری،برقراری ارتباط بین پرستاروبیماراست. این ارتباط ازنوع حرفه ای است وبراساس احترام واعتمادمتقابل بناشده است. یک جزءاساسی این ارتباط،همدلی است که اغلب به عنوان توانایی احساس بودن به جای شخص دیگرودرک احساسات ازدیدگاه دیگران توصیف می گردد. ازدیدگاه مراقبتی،همدلی به عنوان توانایی یاآمادگی پذیرش بیماروتمایل ورودبه دیدگاه دیگران است. اهمیت این موضوع دربیماران سالمندبه دلیل افزایش جمعیت آن هاونیزآسیب پذیرتربودنشان،هم ازنظرجسمی وروحی وهم اجتماعی ومعنوی(همه ابعادسلامتی)قابل تاکیدوتامل است. اضطراب یکی ازمشکلات ومسائل مهم سالمندان است که نیازبه توجه خاص دارد. مطالعات بسیاری جهت کاهش اضطراب توسط پرستاران انجام گرفته است. امامطالعات اندکی به تاثیرهمدلی پرستاربراضطراب بیمارسالمندودرک بیمارسالمندازهمدلی پرستارپرداخته اندکه دراین تحقیق،این موضوع بررسی می شود.

مطالعه حاضریک کارآزمایی بالینی تصادفی ساده باطراحی پیش آزمون وپس آزمون است. دراین مطالعه 124نفرازسالمندان بستری دربخش های جراحی بزرگسالان بیمارستان نمازی،به صورت تصادفی ساده برای گروه آزمون(62نفر)باشاهد(62نفر)درنظرگرفته شدند. درزمان بستری ازآنان درخواست شدتابه سوالات پرسشنامه های اضطراب اسپیلبرگرودرک همدلی جفرسون واطلاعات دموگرافیک پاسخ دهند. درطول مدت بستری برای گروه آزمون،علاوه برمراقبت های معمولی،مداخله همدلی توسط پرستارانجام شدوگروه کنترل مراقبت معمول رادریافت می کردند. درزمان ترخیص مجددابیماران هردوگروه به سوالات پرسشنامه هاپاسخ داده وپرسشنامه هاتکمیل گردید.

دراین مطالعه 124نفرازسالمندان بستری دربخش های جراحی بزرگسالان بیمارستان نمازی،به صورت تصادفی ساده برای گروه آزمون(62نفر)باشاهد(62نفر)درنظرگرفته شدند. درزمان بستری ازآنان درخواست شدتابه سوالات پرسشنامه های اضطراب اسپیلبرگرودرک همدلی جفرسون واطلاعات دموگرافیک پاسخ دهند. درطول مدت بستری برای گروه آزمون،علاوه برمراقبت های معمولی،مداخله همدلی توسط پرستارانجام شدوگروه کنترل مراقبت معمول رادریافت می کردند. درزمان ترخیص مجددابیماران هردوگروه به سوالات پرسشنامه هاپاسخ داده وپرسشنامه هاتکمیل گردید.یک پرستاربه عنوان کمک پژوهشگر،به بیماران بستری یعنی افرادجامعه پژوهش برای تکمیل پرسشنامه هادرزمان پذیرش وترخیص کمک می کردکه ایشان افرادگروه شاهدوآزمون رانمی شناختندونیزبیماران هم ازاین که درگروه آزمون قراردارندیادرگروه شاهد،بی خبربودند.

شرایط ورودبه مطالعه:تمایل به شرکت درپژوهش وتوانایی جسمی برای مصاحبه وپاسخ به سوالات پرسشنامه های پژوهش وسن بالای 60سال. شرایط عدم ورودبه مطالعه:ابتلابه بیماری های شناختی مثل آلزایمرودمانس که قادربه مصاحبه وتکمیل پرسشنامه نبودندواستفاده ازداروهای خواب آوروآرام بخش وضداضطراب واستفاده ازروش های کنترل اضطراب ومراقبه درزمان مطالعه.

افرادجامعه پژوهش درهردوگروه افرادباسن 60سال وبیشتربودندکه دربخش های جراحی بزرگسالان بیمارستان نمازی بستری شده بودندوبه شرکت درمطالعه تمایل داشتندوشرایط روحی وروانی مناسبی برای شرکت درپژوهش وپاسخ به سوالات داشتند.

پس ازآنالیزداده هادراضطراب پنهان افرادهردوگروه آزمون وشاهدبه طورجداگانه ودرمقایسه باهم درزمان ترخیص نسبت به زمان بستری شدن،تغییرمعناداری مشاهده نشدولی اضطراب آشکارافرادجامعه پژوهش به شکل معناداری درهردوگروه کاهش یافته بودکه البته این تغییرات درمقایسه دوگروه معنی دارنبود.امادرک بیمارازهمدلی پرستاردرافرادگروه آزمون درزمان ترخیص نسبت به زمان پذیرش ونیزدرمقایسه دوگروه به شکل معنادارافزایش یافته بود.

مطالعه حاضریک کارآزمایی بالینی تصادفی ساده باطراحی پیش آزمون وپس آزمون است. دراین مطالعه 124نفرازسالمندان بستری دربخش های جراحی بزرگسالان بیمارستان نمازی،به صورت تصادفی ساده برای گروه آزمون(62نفر)وگروه شاهد(62نفر)درنظرگرفته شدند. درزمان بستری ازآنان درخواست شدتابه سوالات پرسشنامه های اضطراب اسپیلبرگرودرک همدلی جفرسون واطلاعات دموگرافیک پاسخ دهند. درطول مدت بستری برای گروه آزمون،علاوه برمراقبت های معمولی،مداخله همدلی توسط پرستارانجام شدوگروه کنترل مراقبت معمول رادریافت می کردند. درزمان ترخیص مجددابیماران هردوگروه به سوالات پرسشنامه هاپاسخ داده وپرسشنامه هاتکمیل گردید.

یک پرستاربه عنوان کمک پژوهشگر،به بیماران بستری یعنی افرادجامعه پژوهش برای تکمیل پرسشنامه هادرزمان پذیرش وترخیص کمک می کردکه ایشان افرادگروه شاهدوآزمون رانمی شناختندونیزبیماران هم ازاین که درگروه آزمون قراردارندیادرگروه شاهد،بی خبربودند.