مقایسه اثربخشی بالینی دو دوز مختلف از مروپنم در درمان پنومونی ناشی از بیمارستان یا ونتیلاتور در بیماران بد حال :کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده یک سویه کور

مقایسه اثربخشی بالینی انفوزیون مروپنم با دو رژیم درمانی متفاوت در بیماران بدحال مبتلا به پنومونی ناشی از بیمارستان یا ونتیلاتور

در این مطالعه که بصورت کارآزمایی بالینی موازی یک سویه کور طراحی شده، 62 بیمار واجد در دو زیر گروه APACHE II ≥20 و APACHE II <20 و جهت دریافت یکی از دو مداخله تصادفی سازی می شوند. به هر یک از شرکت کنندگان یک کد تعلق می گیرد.

این مطالعه در بخش ICU مرکز آموزشی درمانی امام خمینی ساری در سال های 1398-1397 انجام می شود. پوشیده سازی مداخله درمانی فقط جهت فرد اندازه گیری کننده MIC مروپنم، صورت میگیرد.

بیماران بدحالی که در بخش مراقبت های ویژه بستری هستند و دچار پنومونی ناشی از بیمارستان و یا پنومونی ناشی از ونتیلاتور شده اند و اندیکاسیون دریافت مروپنم با توجه به احتمال عفونت با باکتری های گرم منفی مقاوم دارند وارد مطالعه می شوند. بیماران با اختلال عملکرد کلیه و ریسک بروز تشنج به مطالعه وارد نمی شوند.

گروه مداخله انفوزیون مروپنم با دوز 3 گرم هر 8 ساعت و در گروه کنترل انفوزیون مروپنم با دوز 2 گرم هر 8 ساعت تجویز می شود.

بهبود علایم بالینی (7 روز بعد دریافت مداخله) شامل موارد زیر: - زنده بودن بیمار - رفع کامل یا نسبی لکوسیتوز، تب، علایم و نشانه های عفونت پنومونی (خلط، تنگی نفس، تاکی پنه) - Systolic blood pressure >90 mmHg بدون نیاز به حمایت وازوپرسور ها - بهبود و یا ثابت ماندن SOFA score بصورت زیر: o اگر baseline SOFA ≥ 3: کاهش حداقل 30% o اگر baseline SOFA <3: ثابت ماندن یا کاهش - PaO2/FiO2 ratio ثابت بماند یا بهبود پیدا کند

تصادفی سازی بلوکی با استفاده از پاکت مهروموم شده

فردی که تست MIC مروپنم را بر باکتری کشت شده از نمونه های خلط بیماران انجام می دهد، از نظر اینکه کدام بیمار چه مداخله ای را دریافت کرده کور نگه داشته می شود.