تاثیر آموزش بر اضطراب و خودکارآمدی مادران کودکان دارای جراحی

تعيين میزان تاثیر آموزش بر اضطراب و خودکار آمدی مادران کودکان دارای جراحی

در این مطالعه 60 مادر کودک دارای جراحی و دارای شرایط ورود به مطالعه بصورتی تصادفی انتخاب و در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند و به هر یک از شرکت کنندگان یک کد اختصاص داده شد .

محقق ضمن توضیح اهداف پژوهش به مادران کودکان دارای جراحی مراجعه کننده به بیمارستان طالقانی گرگان و پرسشنامه پیش آزمون را در اختیار هر دو گروه قرار داد. سپس درگروه کنترل آموزش های روتین حین پذیرش و بستری و قبل از اتاق عمل داده می شد. ولی در گروه آزمون در کنار آزمون های روتین آموزش های مدون و برنامه ریزی شده ای به مدت 10 الی 15 دقیقه درهشت بخش داده می شود.و پرسشنامه ها قبل از ورود به اتاق عمل مجددا تکمیل می گردد

معیارهای ورود به این مطالعه (مادرانی که برای اولین بارتجربه عمل جراحی در کودک آنها وجود داشت، فاقد سابقه سقط نوزاد، دارای قدرت تکلم و فهم زبان فارسی، توانایی مراقبت از خود و کودک، عدم ابتلا به بیماری جسمی روحی و روانی ،دارای سواد خواندن و نوشتن و کودک بستری تحت عمل جراحی عمومی ) و مادرانی که کودکان آنها دارای مشکلات جسمی و روحی نظیر(عقب ماندگی ذهنی، فلج مغزی و نقص های مادرزادی مزمن بودند) از این مطالعه حذف شدند

آموزش راهبردهای شناختی برای رفع تنش عصبی ، غلبه بر اضطراب ، کاهش اضطراب و کسب آرامش و بالا بردن کارآمدی برای مادران کودکان دارای جراحی از زمان ورود بیمار به درمانگاه و محرز شدن عمل جراحی کودک که آموزش های کامل در مورد مراقبتهای قبل ، حین و بعد عمل کودک و پاسخ به سوالات و رفع ابهامات برای مادران را شامل می شود

میزان استرس ؛ توانایی مادران جهت مدیریت استرس؛ مراقبت کودکان

تصادفی سازی ساده فردی با ابزار پاکتهای مهر و موم شده انجام می شود به این صورت که داخل پاکتها حروف الف و ب نوشته می شود و از مادران درخواست می شود یک پاکت را انتخاب کنند که گروه الف گروه مداخله و گروه ب گروه آزمون خواهند بود